Barwy mogą mieć też wpływ bezpośredni, wykazując różną “aktywność” przy oddziaływaniu na człowieka.
Największą “aktywność” ma barwa pomarańczowa, następnie żółta, czerwona, zielona i purpurowa. Najmniejszą “aktywność” ma zaś barwa niebieska, zielononiebieska i fioletowa (czyli barwy zimne i pasywne).
Barwy “aktywne” powinny być stosowane w pomieszczeniach tylko przy małych powierzchniach, a “mało aktywne” – przy dużych.
Ciepłe barwy działają pobudzająco, w określonych warunkach rozpraszająco, zimne barwy działają pasywnie, uspokajająco lub skupiająco.
BIEL – powiększa przestrzeń, daje poczucie czystości, sterylności. W nadmiarze jest bardzo przytłaczająca. rys.1
ŻÓŁTY – ożywia umysł, poprawia koncentrację, dlatego doskonale nadaje się do wnętrz, w których się uczymy. Nie jest wskazany dla ludzi nerwowych lub nadpobudliwych, gdyż uwypukla te właśnie cechy. Delikatny, jasny odcień żółci działa uspokajająco. rys.2
POMARAŃCZ – czysty pomarańcz, zastosowany na dużych płaszczyznach po pewnym czasie działa drażniąco, natomiast jest idealny jako kolor dodatków. rys.3
CZERWIEŃ – Jaskrawy ,ostry odcień czerwieni zalecany jest bardziej jako dodatek. Natomiast doskonale wypada we wnętrzu ciemniejsza czerwień , np. burgund. Czerwień pomaga zmobilizować do walki, ma w sobie dużą siłę i energię. rys.4
FIOLET – ma silny wpływ na psychikę, działa uspokajająco na osoby znerwicowane, pomaga przezwyciężyć lęki. Na dużych powierzchniach lepiej sprawdza się pastelowy odcień fioletu, natomiast w formie dodatków, ciekawszy jest ciemny fiolet. rys.5
Literatura:
ERNST NEUFERT : Podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego, Arkady, Warszawa 2005
