Brązowienie iglaków – przyczyny i przeciwdziałanie

20 stycznia, 2012 | Kategoria: Narzędzia ogrodowe, Ogród

Rośliny iglaste stanowią niewątpliwą ozdobę naszych ogrodów. Ich wielką zaletą jest to, że ich zielonym kolorem możemy się cieszyć przez cały rok – przynajmniej w teorii. W praktyce bardzo często pojawia się zjawisko brązowienia igieł. W skrajnych przypadkach zmieniają barwę na żółtą i odpadają. Co jest tego przyczyną?

Zobacz także:

Zazwyczaj podejrzewamy, że jest to wina szkodników. Przyczyny mogą jednak być dużo bardziej złożone. Niezdrowy wygląd igieł może być skutkiem działania bakterii i wirusów. Nierzadko jest tez związany z błędami w uprawie, na przykład nieprawidłowym nawożeniem. Przyjrzyjmy się po kolei najczęściej spotykanym przyczynom.

(Rośliny iglaste są efektowne, jeśli odpowiednio o nie dbamy)

Czynniki chorobowe
Jedną z częstych przyczyn brązowienia igieł może być działanie grzybów. W takim wypadku należy zastosować odpowiednie środki – tak zwane fungicydy. Należy je zaaplikować kilkakrotnie, wówczas istnieje największe prawdopodobieństwo uratowania rośliny. Jeśli tego nie zrobimy, zazwyczaj na brązowieniu się nie skończy. Może również dojść do:

Zamierania pędów – najbardziej niepokojące jest brązowienie pojedynczych pędów rośliny już w okresie wiosennym. Może to być znak, że roślina zamiera od zewnątrz do środka.

Obumierania i opadania igieł – grzyby mogą spowodować, że proces zacznie się dużo wcześniej niż powinien.

Zakażenia korzeni – jeśli korzenie rośliny zostaną zainfekowane grzybami, wówczas zazwyczaj nie ma już dla niej ratunku. Najpierw cała zaczyna blednąć, po pewnym czasie brązowieje i umiera. Należy ją wówczas spalić, by choroba nie rozprzestrzeniła się na inne okazy.

Niedobory składników mineralnych
Każda roślina do prawidłowego rozwoju potrzebuje składników mineralnych – iglaki nie są pod tym względem wyjątkiem. Zazwyczaj zmiana koloru igieł jest objawem niedoborów magnezu. Częściowo jest on pobierany z gleby. Gdy jest ona bardzo sucha, na przykład latem, przyswajalność tego składnika drastycznie spada. Konieczne jest wówczas zaaplikowanie go dolistnie, bądź doglebowo.

Na początku okresu wegetacyjnego możemy zastosować nawóz długodziałający – jego składniki będą stopniowo uwalniane. Możemy też aplikować nawóz doigielny – nadaje się do stosowania zarówno interwencyjnie (gdy zauważymy objawy choroby), jak i jak główne źródło pokarmu. Ewentualnie możemy też zastosować nawóz posypowy od początku okresu wegetacji do lipca.

Co za dużo, to niezdrowo – pamiętajmy, że nadmiar składników odżywczych może być równie szkodliwy, co ich niedobór. Szczególnie, jeśli stosujemy nawozy sztuczne. Zbyt duża ilość soli może również doprowadzić do brązowienia igieł, zwłaszcza w dolnych gałęziach.

Niedobór wody
O tym, ze rośliny należy podlewać, chyba nie trzeba nikomu przypominać. Jest to szczególnie istotne podczas okresów przesuszenia – na przykład latem. Zaniedbanie tej kwestii roślin mogą odczuć z opóźnieniem. Jesienią bowiem pędy mogą zacząć zamierać.

(Przesuszenie może grozić iglakom także zimą)

Jeśli jesień nie jest deszczowa, warto pamiętać o ich podlaniu także przed zimą. Jest to ważne, gdyż zimowe słońce często budzi rośliny do życia, mimo iż ich korzenie są nadal zmrożone i nie mogą pobrać wody z gruntu. Skutkiem jest brązowienie igieł.

Szkodniki
Najczęściej spotykane wśród roślin iglastych szkodniki to:

Pędrak – atakuje system korzeniowy rośliny, co szybko może doprowadzić do jej obumarcia

Miniarka – powoduje brązowienie wierzchołków pędów

Zielona mszyca świerkowa – pierwszym sygnałem jej występowania są żółte plamki na igłach, z czasem stają się one brązowe i powoli opadają. Podobne objawy pojawiają się, gdy roślinie zagraża przędziorek sosnowiec.

Nie należy jednak mylić zmian koloru igieł, które świadczą o chorobie, z takimi, które są całkowicie naturalne. Jeśli zmiany zachodzą w okolicach września – października (i poza nimi nie ma żadnych innych zmian w wyglądzie rośliny), może to być normalną reakcją na zmianę temperatury.

(Czasem brązowienie jest całkiem naturalnym zjawiskiem)

Rośliny o zielonych igłach przybierają wówczas odcień brunatny, zaś te o igłach srebrnych mogą stać się sino-fioletowe. Warto myśleć o tym, jako o ich zalecie. Niektóre odmiany, na przykład sosna „Wintergold” w jesiennej, złotej odsłonie prezentują się bardzo ciekawie i stanowią piękną dekorację ogrodu.