DGP – to systemem dystrybucji gorącego powietrza. W systemie takim czynnikiem grzewczym jest powietrze.
System DGP najlepiej jest uwzględnić już na etapie projektowania domu. Istnieje wtedy możliwość najbardziej dogodnego usytuowania kominka, dokonanie zmiany układu pomieszczeń, zaplanowania w ścianach przebiegu kanałów, w których zainstalowane zostaną później przewody rozprowadzające ogrzane powietrze.
Marzysz o kominku? Pomyśl o instalacji już na etapie projektu domu.
Obecnie przygotowywane są nawet projekty domów, w których głównym źródłem ciepła jest system ogrzewania kominkowego. W takich projektach kominek jest zawsze umieszczany centralnie w budynku, tak aby odległości rur rozprowadzających ogrzane powietrze były minimalne. Oczywiście instalacja w już zamieszkanym domu jest również możliwa. Dobrą okazją na decyzję o zainstalowaniu systemu DGP w takim przypadku jest remont – przeróbki są wówczas stosunkowo proste i niezbyt kosztowne. Opracowanie sprawnego systemu DGP wymaga wykonania projektu technicznego. Dlatego wszelkie prace z tym związane należy powierzyć fachowej firmie z odpowiednią wiedzą i doświadczeniem.
Kominek powinien być umiejscowiony w centralnym punkcie domu. (na zdjęciu projekt LP Sofia LMB41)
Jak działa system DGP?
Działanie systemu dystrybucji gorącego powietrza jest bardzo proste.
Świeże i chłodne powietrze przepływa pomiędzy korpusem wkładu kominkowego a elementami obudowy kominka. W ten sposób się ogrzewa. Powietrze jest również ogrzewane od rury spalinowej, odprowadzającej produkty spalania do komina. Ogrzane unosi się ku górnej części kominka, gdzie znajduje się wlot do instalacji DGP. Następnie trafia do rozdzielnicy, kierującej powietrzem do poszczególnych pomieszczeń. W nich znajdują się anemostaty, przez które powietrze wpada do pomieszczeń. Tam schładza się, i po pewnym czasie, otworem pod drzwiami lub dodatkową rurą odprowadzającą powietrze, ponownie trafia do kominka i tam znów się nagrzewa.
Z tego uproszczonego opisu można wyciągnąć bardzo ważne dla przyszłych mieszkańców wnioski. Źródło ciepła ogrzewa bezpośrednio powietrze, a nie wodę w kaloryferze. W efekcie w domu szybko rośnie temperatura. Pomieszczenia jednak szybko się wychładzają, bo powietrze nie potrafi zakumulować dużej energii cieplnej.
Kanały DGP mogą być prowadzone w ścianach budynku, np. pomiędzy sufitem właściwym a podwieszanym. Najmniej kłopotów jest w domach parterowych – kanały biegną po podłodze nieużytkowego poddasza.
Należy tu wspomnieć, iż kominek bez systemu DGP (a wyposażony we wkład lub kasetę kominkową) będzie również pełnił funkcje grzewcze, będą one jedynie ograniczone do ogrzewania pomieszczenia, w którym się znajduje – powietrze ogrzane w czopuchu kominka będzie nawiewane za pomocą kratek bocznych i czołowych w czopuchu kominka.
System DGP można stosować zarówno w małych, jak i bardzo rozbudowanych domach.
Gdzie stosować system DGP?
System DGP można stosować w każdym domu, jednak im większy dom, tym instalacja jest bardziej kosztowna i skomplikowana.
Najlepiej zdecydować się na prosty system grawitacyjny. Ogrzane powietrze bez żadnego wymuszenia przepływa w górę kominka, a stamtąd do kanałów rozprowadzających. Zaletą tego rozwiązania jest to, że jest ono proste, niezawodne i niezależne od zasilania elektrycznego. Instalator musi dokładnie obliczyć długość i liczbę kanałów, bo może się okazać, że siła grawitacji jest za mała.
Instalacja powinna być wyposażona w elektryczną turbinę wymuszającą przepływ powietrza. Dzięki niej dotrze ono do wszystkich kanałów i pomieszczeń. System ten jednak jest znacznie bardziej skomplikowany i droższy. Zależny jest również od zasilania elektrycznego, a przecież przerwy w dostawie prądu najczęściej zdarzają się zimą.
- Bardzo duży i rozbudowany dom
W takim budynku stosowanie DGP nie ma uzasadnienia, kanały najpewniej okażą się za długie nawet dla systemu z turbiną. Można jednak ograniczyć go do kilku sąsiadujących z kominkiem pomieszczeń.
Im większy dom, tym instalacja systemu DGP będzie nas więcej kosztować.
Kilka prostych rad przy projektowaniu systemów DGP
W doborze elementów instalacji warto kierować się następującymi wskazówkami:
- trasy przewodów powinny być jak najkrótsze i zawierać jak najmniej kształtek;
- należy stosować trójniki i kolana o łagodnych tukach;
- dla komfortu akustycznego i redukcji prędkości powietrza stosować elementy pełniące rolę skrzynek rozprężnych;
- zakładając prędkości przepływu w kanałach do obliczeń przekroju i wymiarów liniowych korzystne jest ich przyjmowanie w zakresie 2,5+4 m/s, nie powinno się natomiast przekraczać wartości 6 m/s;
- należy przewidzieć elementy regulacyjne w postaci elementów nawiewnych z regulacją – kratki z żaluzją lub anemostaty nawiewne – bądź w postaci przepustnic.
