Drewno od wieków jest stosowane do wykonania konstrukcji ściennych, więźb dachowych, podłóg, otworów drzwiowych i okiennych oraz wykończeń wewnętrznych budynków.
O ile znajomość zasad wykonania drewnianych elementów konstrukcyjnych jest raczej mało przydatna użytkownikowi domu o tyle każdy powinien posiadać wiadomości na temat wykonania i użytkowania podłóg drewnianych. Oczywiście im więcej posiądą Państwo wiedzy na ten temat tym większa jest pewność, że nie napotkają Państwo problemów przy korzystaniu z podłogi drewnianej.
Oto najważniejsze informacje, które powinien posiadać przyszły użytkownik podłogi wykonanej z drewna:
1. Dobór rodzaju podłogi.
Najbardziej rozpowszechnionymi w Polsce gatunkami drzewa “podłogowego” są: sosna, dąb, buk, jesion. Coraz powszechniej wykorzystywane są też gatunki egzotyczne, jednak z racji na ich mnogość skupimy się tylko na gatunkach rodzimych. Zasady, które podamy są uniwersalne i znając opis właściwości technicznych wybranego przez nas gatunku możemy je zastosować do każdego rodzaju drewna.
Dokonując wyboru rodzaju drewna, z którego wykonujemy podłogę kierujemy się zazwyczaj kryteriami estetycznymi i finansowymi. Do niedawna barwy i odcienie drewna były powiązane z odpowiednimi gatunkami i były konsekwencją naturalnych właściwości i selekcji materiału wykorzystanego do produkcji podłogi. Dzisiaj dzięki specjalnym substancjom barwiącym można uzyskać dowolny kolor i odcień podłogi, przy tym nie jesteśmy sztywno związani z wybranymi gatunkami drzewa. Dlatego więcej uwagi powinniśmy poświęcić właściwościom technicznym podłogi.
Jeżeli decydujemy się na tradycyjny parkiet z drewna litego, musimy bardzo mądrze dokonać wyboru gatunku drewna, z jakiego będzie on wykonany.
Dla przykładu: drewno bukowe, mimo iż jest cenione za twardość, barwę i cenę, nie wszędzie nadaje się do ułożenia. Jego główną wadą jest niewielka odporność na zmiany wilgotności. Drewno to przy braku odpowiednich zabezpieczeń potrafi w bardzo dużym stopniu odkształcać się, nawet przy niewielkich zmianach warunków wilgotnościowych otoczenia. Decydując się na parkiet z buku lub innego drewna o podobnych właściwościach należy pamiętać o dokładnym przeciwwilgociowym zabezpieczeniu wszystkich powierzchni parkietu (także bocznych krawędzi i spodu). Tego typu drewno nie wybacza również błędów montażowych. O wiele mniej podatny na zmiany wilgotności jest np. dąb, a niektóre jego gatunki do złudzenia barwą i rysunkiem przypominają buk. Pamiętajmy, że warto czasami wybrać gatunek drewna droższy, ale zaoszczędzić na materiałach impregnujących, izolujących, lakierach i robociźnie.
Do plusów parkietów z litego drewna i z desek trzeba zaliczyć: ekologiczność, niepowtarzalny wygląd, dowolność w dobieraniu wzorów ułożenia podłogi, dużą trwałość i możliwość dokonywania wielokrotnych konserwacji powierzchni bez konieczności wymiany elementów podłogi. Minusy tego typu podłóg to wysokie koszty materiału i duża pracochłonność przy montażu.
O wiele mniej problemów mamy, jeżeli dokonujemy wyboru parkietów wielowarstwowych czy panelowych. Tu w większości przypadków spotykamy dwa lub więcej rodzajów drewna w jednym elemencie. Warstwę wierzchnią stanowi drewno szlachetne zaś kolejne warstwy wykonywane są z drewna sosnowego lub materiałów drewnopochodnych. Odpowiednie ich ustawienie tzn.: włókna każdej z warstw są ustawione do siebie pod kątem prostym, zabezpiecza podłogę przed nadmiernym jej odkształcaniem się. Czasami spotyka się nawet warstwę zbrojącą z cienkiego metalowego drutu. Zazwyczaj elementy podłóg wielowarstwowych są wyposażone w systemy umożliwiające łatwiejszy montaż oraz warstwy zabezpieczające i izolujące. Podłogi panelowe posiadają w większości wypadków powłoki lakiernicze i nie wymagają po ułożeniu żadnych dodatkowych prac takich jak cyklinowanie czy lakierowanie.
Do plusów tego rodzaju podłóg należą: niższa cena przy zachowaniu walorów estetycznych podłogi z drewna litego, mniejsza podatność na odkształcenia materiału i mniejsza pracochłonność przy układaniu podłogi. Niestety są to podłogi mniej trwałe, bardziej podatne na uszkodzenia mechaniczne a ich ewentualne uszkodzenia mogą wiązać się z wymianą całych elementów (w zależności od rodzaju parkietu lub paneli grubość wierzchniej warstwy drewna szlachetnego waha się od kilku do kilkunastu mm).
2. Przygotowanie podłoża:
Podłoże pod podłogę drewnianą należy bardzo starannie przygotować. Zaniedbania przy tym etapie mogą wiązać się z nieodwracalnymi skutkami z wymianą podłogi włącznie.
Podłoże pod posadzki drewniane powinno mieć odpowiednią wilgotność. Najczęściej posadzki drewniane montowane są na podłożu betonowym (cementowo–wapiennym), w tym wypadku wilgotność powinna wynosić do 3%. Przy podkładach innego rodzaju warunki wilgotnościowe określa norma. Jeżeli mamy wątpliwości, co do wilgotności podłoża najlepiej zabezpieczyć podkład substancjami izolującymi wilgoć od posadzki drewnianej (np. substancjami na bazie żywic epoksydowych).
Po wyprofilowaniu zaprojektowanego poziomu powierzchnie podkładu należy odpowiednio przygotować, poprzez dokładne wyczyszczenie i pokrycie go substancją zwiększającą przyczepność kleju. Jeżeli mamy do czynienia z podłogami systemowymi (np. panelowymi) należy zapoznać się z wymaganiami, jakie stawia producent, co do podłoża.
