Jak spoinować płytki klinkierowe, żeby ich nie zabrudzić? Mam czarną spoinę (taki projekt wnętrza) i boję się, że zabrudzi mi dużo jaśniejsze płytki? A czy takie zabrudzenia można później usunąć? – zastanawia się jedna z naszych czytelniczek
Płytki klinkierowe jako materiał wykończeniowy na elewacji świetnie się sprawdzają. Po ułożeniu tworzą estetyczną powierzchnię, przypominającą do złudzenia ceglany mur. Kolejną z ich zalet jest wysoka trwałość. Ich niewielka grubość pozwala także na stosowanie ich na ścianach wewnętrznych – ten sposób wykończenia staje się coraz popularniejszy. Ich układanie często jest jednak kwestią problematyczną – pytania i wątpliwości dotyczą między innymi spoinowania. Jak ułożyć i spoinować płytki klinkierowe, radzi pan Krzysztof Omilian z firmy Röben.
Przygotowanie podłoża i układanie płytek
(Układanie płytek , fot. Röben)
Sposób układania płytek nie zależy od tego gdzie zdecydowaliśmy się je zastosować. Postępowanie wygląda tak samo we wnętrzach, jak i na zewnątrz. Pierwszym krokiem powinno być odpowiednie przygotowanie podłoża, poprzez usunięcie ewentualnych zabrudzeń i pozostałości (na przykład po kleju do tapet).
Na oczyszczoną powierzchnię kładziemy warstwę specjalnego kleju do mocowania płytek. Rozpoczynając od naroży kładziemy płytki rzędami. W narożnikach układamy specjalnie do tego celu przeznaczone płytki kątowe. Poszczególne rzędy powinny być oddzielone przerwami o szerokości około 10 mm – później wypełnimy je zaprawą. Spoinowanie rozpoczynamy dopiero wtedy, gdy ułożone klej się zwiąże.
Przygotowujemy zaprawę
Zaprawa do spoinowania powinna być przygotowywana w małych porcjach – jeśli jednorazowo przygotujemy jej za dużo, może zaschnąć, zanim zdążymy ją wykorzystać. Zaczynamy od wsypania do pojemnika ok. 6-8 kielni suchej zaprawy. Następnie stopniowo dolewamy wodę, cały czas mieszając. Ilość wody powinna być zwiększana, aż do momentu uzyskania odpowiedniej konsystencji.
(Nakładanie zaprawy, fot. Röben)
Jak sprawdzić, czy konsystencja zaprawy jest odpowiednia? Powinniśmy wziąć w dłoń garść przygotowanej mieszaniny i ulepić z niej rolkę. Uformowaną rolkę przetaczamy 10 raz po otwartej dłoni. Jeśli rolka rozsypuje się, oznacza to, że potrzeba więcej wody. Jeśli zaś zaprawa pozostawia ślady na dłoni, oznacza to, że ilość wody jest za duża i powinniśmy dodać suchej zaprawy.
Spoinowanie
Gdy zaprawa jest gotowa, możemy przejść do spoinowania. Na korytko do spoinowania nakładamy mniej więcej jedną kielnię gotowej mieszaniny. Następnie umieszczamy zaprawę między płytkami przy pomocy specjalnej szpachelki. Nałożona warstwa masy musi lekko wystawać ponad powierzchnię płytki.
(Dociskanie zaprawy, fot. Röben)
Nakładając, lekko dociskamy i wygładzamy warstwę zaprawy. Ewentualny nadmiar usuwamy szpachelką. Najpierw wypełniamy szpary pionowe (pomiędzy płytkami), potem przechodzimy do poziomych (pomiędzy rzędami). W dociskaniu pomogą nam boczne krawędzie korytka do spoinowania.
Po zakończeniu nakładania zaprawy usuwamy jej nadmiar delikatnie „zamiatając” ścianę miękką szczotką. Przy czynności tej należy zachować szczególną ostrożność. W przeciwnym razie możemy nanieść zaprawę na płytki, przez co pozostaną nieestetyczne ściany.
UWAGA! Przy nakładaniu płytek klinkierowych pod żadnym pozorem nie należy stosować tzw. szlamowania. Jest to metoda lubiana przez wykonawców, często stosowana przy wykańczaniu łazienki. Jeśli zastosujemy ją jednak przy jasnych płytkach i ciemnej fudze, wówczas na płytkach pozostaną niemożliwe do usunięcia ślady.
