Muzeum Żydowskie projektu Libeskinda

14 sierpnia, 2011 | Kategoria: Warto wiedzieć

Projekty Daniela Libeskinda, architekta polsko – żydowskiego pochodzenia zadziwiają oryginalnością. Jednym z jego najbardziej znanych przedsięwzięć jest Muzeum Żydowskie w Berlinie otwarte 9 września 2001 roku.

Muzeum znane jest głównie z przejmujących i dających do myślenia ekspozycji. Poszczególne fragmenty podsumowują dwa tysiące lat historii Żydów niemieckich.

(Zwiedzanie Muzeum Żydowskiego to propozycja dla turystów o mocnych nerwach)

Jedną z najbardziej znanych instalacji jest rzeźba izraelskiego artysty Menashe Kadishmana pod tytułem „Shalechet”. Jest ona złożona z 10 tysięcy elementów przedstawiających twarze ludzkie z otwartymi do krzyku ustami. Pokrywają one podłogę, zatem zwiedzający zmuszony jest po nich przejść. To symboliczne „deptanie istnień ludzkich” odwołuje się do okrucieństwa zagłady.

Nie mniejsze wrażenie robią Osie: Ciągłości, Emigracji i Holocaustu, czyli aleje w podziemiach budynku. Oś Emigracji prowadzi do Ogrodu Wypędzonych. Zwiedzający wychodząc do ogrodu może poczuć się nieco zdezorientowany nagłym pochyleniem terenu. Ma ono symbolizować „niepewny grunt”, na którym nagle znaleźli się emigranci. Nieprzypadkowa jest liczba betonowych słupów w ogrodzie – jest ich 48, na pamiątkę uzyskania niepodległości przez Izrael w 1948 roku.

Oś Holocaustu robi największe wrażenie ze wszystkich ekspozycji w budynku. Rzeczy osobiste ofiar Holocaustu wraz z towarzyszącymi im historiami wzruszają i zmuszają zwiedzającego do przemyśleń. Aleja kończy się wieżą Holocaustu – ciemnym i ponurym wysokim pomieszczeniem, do którego z trudem dochodzą jakiekolwiek odgłosy z zewnątrz. Nie jest ogrzewane ani oświetlone, jedyne światło sączy się przez mały otwór w suficie.

(Wieża Holocaustu wznosi się na wysokośc 24 metrów)

Choć wnętrze budynku zawiera wiele ciekawych elementów, nie mniej oryginalnie prezentuje się on z zewnątrz. Swoją formą budynek przypomina plątaninę trójkątów i załamanych linii. Niektórzy dopatrują się w nim kształtu ściśniętej Gwiazdy Dawida. Elewacje pokryte są blachą cynkową, która odbija światło słoneczne.

(Budynek z zewnątrz również prezentuje się oryginalnie)

Daniel Libeskind zaprojektował między innymi także budynki Muzeum Żydowskiego w Kopenhadze, Muzeum Sztuki w Denver i Królewskiego muzeum w Ontario. W 2003 roku wygrał konkurs na zagospodarowanie terenu pozostałego po World Trade Center w Nowym Jorku. Każdy miłośnik architektury bez trudu rozpozna jego charakterystyczny styl.

Data publikacji: 2011-08-14