Nawierzchnie spełniają w ogrodzie bardzo ważne zadanie. Od ich wyboru zależy jakość komunikacji w obrębie działki. Dobrze zaprojektowane i wykonane będą nam służyć przez lata, źle – tylko oszpecą ogród i przysporzą problemów.
Najważniejszym jest określenie ich przeznaczenia. W miejscach narażonych na duże obciążenia (poruszanie się samochodem) sprawdzą się nawierzchnie utwardzane lub mieszane, natomiast w tych mniej uczęszczanych mamy duże pole do popisu.
Po wyborze materiału, warto zapytać producenta o parametry surowca, gdyż to zaoszczędzi nam nieprzyjemnych niespodzianek. Pytajmy o mrozoodporność, wytrzymałość na obciążenia oraz czas gwarancji.
Pamiętajmy także, aby drogi i ścieżki były dopasowane do otoczenia i tworzyły z nim harmonijną całość.
Nawierzchnie ogrodowe możemy scharakteryzować pod względem ich struktury w 3 grupach:
– utwardzane
– miękkie/luźne
– mieszane
Nawierzchnie utwardzane
– betonowe
Powszechnie dostępne, jedne z tańszych materiałów o różnych kolorach, kształtach i rozmiarach. Można tworzyć z nich ciekawe układy zestawiając różne barwy lub zastosować takie, które są niezłą imitacją kamienia. Niemniej jednak beton zawsze pozostanie betonem, przez co w większości przypadków będzie sprawiał wrażenie ciężkiego i surowego.
– kamienne
Bardzo dekoracyjne, trwałe i niestety drogie. Nawierzchnie mogą by wykonane z regularnych lub łamanych płyt jak i kostek kamiennych. Do najtrwalszych należą zdecydowanie wykonane z granitu, sjenitu lub bazaltu.
Oprócz wysokiej ceny są dość trudne do wykonania samemu, dlatego najlepiej zlecić tę pracę fachowcom.
– ceglane
Trwałe o różnych barwach i fakturach. Układane w rozmaite wzory zapewnią niepowtarzalny klimat ogrodowych alejek.
– drewniane
Mało odporne na duże obciążenia, co jednak nie ujmuje im wartości. Układane na stelażach mogą zniwelować różnice terenu. Potrafią się świetnie wkomponować w otoczenie, tworząc z wieloma elementami ogrodu spójną całość.
Najlepszym, a więc najtrwalszym drewnem pod nawierzchnie jest dąb i tek impregnowane ciśnieniowo.
– żwirowe
Tanie, łatwe do samodzielnego wykonania, jednak mają dość dużą wadę – żwir jest systematycznie wynoszony na butach poza granice ścieżki, przez co trzeba go uzupełniać. Świetnie komponują się z otoczeniem. Polecane do założeń swobodnych i regularnych.
Nawierzchnie miękkie
– z kory
Używana zazwyczaj do ściółkowania daje ciekawy efekt jako wypełnienie mniej uczęszczanej ścieżki, szczególnie w ogrodach o charakterze leśnym. Podobnie jak nawierzchnie drewniane świetnie wpasowuje się w otoczenie zapobiegając jednocześnie rozwojowi chwastów. Polecana na miejsca nie całkowicie zacienione, gdyż po obfitych opadach może podgnić.
– z roślinności
Przejścia miedzy bujnymi rabatami z rodzimych gatunków będą zdecydowanie ciekawsze, jeśli będą tworzyć je krótko skoszone rośliny połączone z odpornymi na wydeptywanie gatunkami traw (najpopularniejszy jest rajgras). Rozwiązanie polecane na jałowe gleby i większe powierzchnie
Nawierzchnie mieszane
Różnorodność materiałów z jakich wykonywane są nawierzchnie daje nam duże pole do popisu, ograniczeniem jest tylko budżet, jakim dysponują właściciele ogrodu.
W zależności od upodobań możemy łączyć ze sobą materiały tworząc barwne wzory, kształty i faktury. Oto kilka zestawień:
× kamienne płyty + otoczaki
× kamienne płyty + żwir
× kamienne płyty + trawnik
× cegły + terakota
× cegły + żwir
× cegły + trawnik
