1 lutego, 2010 | Kategoria: Ogród, Ogród zimowy i taras
Co jest lepszym rozwiązaniem: wykonanie tarasu w technologii z uszczelnieniem, tak aby woda spływała, czy może zastosowanie drenażu (taras będzie budowany bezpośrednio na ziemi).
Doradza ekspert firmy SOPRO:
Zarówno odprowadzenie wody po powierzchni tarasu, jak i zastosowanie drenażu jest poprawne. Prawidłowe wykonanie prac tarasowych w jednej z w/w technologii gwarantuje trwałość i bezawaryjność. System z drenażem jest jednak kosztowniejszy.
W przypadku tarasu w technologii Sopro z zastosowaniem uszczelnienia zespolonego podajemy poszczególne etapy prac. Na tarasach wymagany jest spadek 1,5 – 2 %, w zależności od stanu aktualnego można go wyprowadzić przy pomocy szpachli do napraw z trasem Sopro AMT 468 (kładzionej na mokrą emulsję przyczepną do szpachli Sopro HE 449 – rozcieńczoną z wodą w stosunku 1 : 1), metoda „mokre na mokre”. Po naniesieniu na odkurzone i oczyszczone podłoże preparatu przyczepnego do szpachli Sopro HE 449 i odczekaniu ok. 10 minut można przystępować do prowadzenia prac szpachlą Sopro AMT 468.
W przypadku stosowania szpachli Sopro AMT 468 w grubościach powyżej 20 mm prosimy o wykonanie prac w dwóch cyklach roboczych z naniesieniem warstwy kontaktowej z Sopro HE 449 pomiędzy warstwami. Należy nanieść na podłoże Sopro HE 449 (rozcieńczone z wodą 1 :1), następnie na mokrą jeszcze powierzchnie po ok. 10 min nanieść szpachlę Sopro AMT 468 w grubości ok. 20 mm, następnie po około 2 – 4 godzinach (gdy można wejść) należy nanieść Sopro HE 449 (1 :1) z wodą i następną warstwę szpachli Sopro AMT 468. To jest bardzo ważne, aby w przypadku konieczności szpachlowania większych grubości, wykonać ten proces w dwóch cyklach roboczych.
W przypadku dużych powierzchni i znacznych grubości szpachli proszę wykonać nacięcia skurczowe, na mokrym materiale nacięcia kielnią, które w późniejszym etapie (uszczelnianie oraz prace okładzinowe) zostaną zamknięte. W przypadku, gdy zachodzi konieczność szpachlowania w znacznych grubościach, np. ok. 40 mm, proponujemy zastosowanie szpachli drobnoziarnistej Sopro RS 462, która po wymieszaniu z piaskiem ( 0 – 2 mm) i cementem w stosunku 1 :1 :1 może być nanoszona w grubości maksymalnie 40 mm w jednym cyklu roboczym. Naturalnie szpachla Sopro RS 462 musi być naniesiona na mokrą emulsję przyczepną Sopro HE 449 rozcieńczoną z wodą w stosunku 1 :1), metoda „mokre na mokre” podobnie jak szpachla Sopro AMT 468.
Po wykonaniu prac wyrównujących podłoże i nadających odpowiedni spadek, należy wprowadzić dylatacje. Należy przyjąć pola dylatacji termicznych max 3 m x 3 m (pola dylatacyjne wyznaczyć modułem zastosowanej na tarasie okładziny). Po wprowadzeniu dylatacji należy przeprowadzić prace uszczelniające. W tym celu należy na lekko zwilżone (matowo wilgotne) podłoże nanieść zaprawę uszczelniającą jednoskładnikową Sopro DSF 523 i wkleić w narożach ściana – podłoga oraz wzdłuż wcześniej wykonanych dylatacji – taśmy uszczelniające Sopro EDB 568 (taśmy wklejane są na materiale uszczelniającym Sopro DSF 523 zmieszanym z wodą w konsystencji do malowania) Podobnie postępuje się przy uszczelnianiu dylatacji.
Po wklejeniu taśm uszczelniających Sopro EDB 568 w miejscach krytycznych (przejścia ściana – podłoga oraz dylatacje), na zwilżone podłoże należy nanieść elastyczną zaprawę uszczelniającą jednoskładnikową Sopro DSF 523. Uszczelnienie Sopro DSF 523 nanoszone powinno być w dwóch cyklach roboczych (warstwach) o łącznej grubości 2 mm (po wyschnięciu). Pierwszy cykl roboczy proponujemy wykonać poprzez wmalowanie Sopro DSF 523 w zwilżone wcześniej podłoże. Podłoże powinno być lekko zwilżone tzw. „matowo wilgotne”. Należy także zwrócić szczególną uwagę na uszczelnienie miejsc przejścia barierek przez płytę tarasu. Drugą warstwę uszczelnienia zalecamy nakładać przy pomocy pacy po upływie ok. 5 – 6 godzin od naniesienia pierwszej warstwy. Należy pamiętać, iż ostateczna grubość uszczelnienia Sopro DSF 523 (wyschniętej warstwy) powinna wynosić min. 2 mm, ale nie więcej niż 4 mm.
Po przeprowadzeniu procesu uszczelniania tarasu należy przystąpić do prac okładzinowych. Proponujemy zastosowanie półpłynnej elastycznej zaprawy klejowej Sopro VF 413. Jest to zaprawa klejowa półpłynna. Konsystencja tej zaprawy daje w bardzo łatwy sposób możliwość uzyskania pełnego przylegania zaprawy klejowej do spodu płytki, co jest wymagane na tarasach. Podczas prac okładzinowych należy bezwzględnie pamiętać o wprowadzonych wcześniej dylatacjach i nie dopuścić do przykrycia ich okładzinami. Jako II opcję podczas prowadzenia prac okładzinowych proponujemy cienkowarstwową, wysoko elastyczną zaprawę klejową Sopro No.1. Podczas pracy w/w zaprawą należy nanieść warstwy kontaktową oraz grzebieniową na podłożu, a także warstwę kontaktową na spodniej okładzinie ceramicznej w celu zapewnienia pełnego przylegania zaprawy klejowej do spodniej strony okładziny ceramicznej.
Po przeprowadzeniu prac okładzinowych, po odpowiednim czasie, należy przeprowadzić proces fugowania. Proponujemy zastosowanie zaprawy fugowej Sopro Saphir 15 – fugi perłowej szerokiej. Podczas fugowania Sopro Saphir 15 należy pominąć szczeliny fugowe wzdłuż dylatacji oraz naroża ściana – podłoga i ściana – ściana. Po zakończeniu procesu fugowania fugami cementowymi (po upływie ok. 6 – 8 godzin) można przystąpić do fugowania fugami silikonowymi szczelin dylatacyjnych oraz naroży ściana – podłoga. W tym celu w oczyszczone i suche szczeliny fugowe wprowadza się sznur dylatacyjny Sopro PER 567, później wprowadza się fugę silikonową Sopro SanitarSilicon i odpowiednio profiluje.
Kategorie: Ogród, Ogród zimowy i taras
Tagi: ceramiczne płytki tarasowe, drenaż, materiały izolacyjne, odprowadzenie wody, projekt tarasu, sopro, taras
