Wybór odpowiednich płytek ceramicznych jest sporym problemem dla wielu z nas. Główną tego przyczyną są niezrozumiałe opisy na opakowaniu. Przykładowo, terminy takie jak klasa ścieralności z parametrem R11 zazwyczaj niewiele nam mówią. Zanim zatem wybierzemy się na zakupy, zapoznajmy się z kilkoma podstawowymi pojęciami dotyczącymi płytek ceramicznych. Dzięki temu unikniemy pomyłek i na pewno kupimy właściwy ich rodzaj.
Klasa ścieralności płytki
Wspomniana już klasa ścieralności jest najważniejszym z symboli opisujących płytki. To ona determinuje, czy nadają się do użytku w danym pomieszczeniu. Klasa ścieralności produktu powinna być tym wyższa, im wyższe natężenie ruchu może w tym pomieszczeniu wystąpić. Na przykład, do przedpokoju najlepiej nadają się płytki o wysokiej klasie ścieralności.
(Im częściej uczęszczane pomieszczenie, tym wyższa powinna być klasa ścieralności płytek, fot. Kuchinox)
– Precyzyjne oznaczenie odporności na ścieranie umożliwia parametr liczby obrotów przy parametrze PEI. Liczba obrotów ściśle odzwierciedla odporność na ścieranie i umożliwia optymalny dobór płytek pod kątem docelowego miejsca ich stosowania – wyjaśnia Marcin Balicki, ekspert firmy Kuchinox.
Wartości parametru PEI to liczby naturalne z przedziału od 1 do 4. Wartość PEI równa 1 oznacza, że produkt nie nadaje się na podłogę – najlepiej stosować go na ścianach. PEI wynoszące 2 nadaje się do pomieszczeń rzadko uczęszczanych, zaś PEI 3 – do pomieszczeń, gdzie zazwyczaj chodzi się w obuwiu miękkim lub bez obuwia (sypialnia, łazienka). Do często uczęszczanych pomieszczeń nadają się płytki o PEI mającym wartość 4. Są one na tyle wytrzymałe, że mogą zostać zastosowane także w budynku użyteczności publicznej, pod warunkiem, że natężenie ruchu nie jest zbyt wysokie.
Nasiąkliwość wodna płytki
Do wyodrębnienia typów płytek stosuje się też inny podział – ze względu na nasiąkliwość wodną i sposób produkcji. Najpopularniejszy typ płytek to płytki grupy B, czyli prasowane na sucho. W obrębie tej grupy wyróżniamy dodatkowo podgrupy, które mówią nam, gdzie płytka może być stosowana. Zależy to od nasiąkliwości wodnej, czyli parametru E. Wyróżniamy zatem następujące oznaczenia:
BIa – płytki gresowe do zastosowania na zewnątrz i do wewnątrz ( E≤0,5% )
Bib – płytki podłogowe do wewnątrz i na zewnątrz oraz klinkier ( 0,5%<E≤3% )
BIIa – płytki podłogowe do wewnątrz ( 3%<E≤6% )
BIIb – płytki podłogowe do wewnątrz ( 6%<E≤10% )
BIII – płytki ścienne do wewnątrz ( E>10)
(Od nasiąkliwości wodnej zależy, gdzie płytki mogą być stosowane, fot. Kuchinox)
Antypoślizgowość płytki
Kolejny istotny parametr to antypoślizgowość. Oznaczamy go literą „R” (zapisywany jest np. jako R9, R10, R11). Co decyduje o antypoślizgowości płytki? Jest to głównie kwestia rodzaju powierzchni oraz struktury. Zanim wybierzemy płytki o wysokich właściwościach antypoślizgowych, należy się dobrze zastanowić. Na ogół są bowiem trudne do utrzymania w czystości, usunięcie z nich brudu nie należy bowiem do łatwych zadań. Warto je jednak zastosować tam, gdzie prawdopodobieństwo poślizgnięcia się jest najwyższe, czyli na przykłąd niedaleko drzwi wejściowych i przy schodach.
Technologia wykonania płytki
Bardzo ważne jest też to, w jakiej technologii płytka została wykonana. Informują nas o tym skróty GL (glazed – szkliwione) i UGL (unglazed – nieszkliwione). Płytki nieszkliwione są zazwyczaj wysoce wytrzymałe, jednorodne na całej grubości i nie są w żaden sposób zdobione. Płytki GL natomiast są ozdobione kolorowym szkliwem. Są dużo atrakcyjniejsze wizualnie, ale niestety ich wytrzymałość jest znacznie niższa od płytek nieszkliwionych.
Znając te podstawowe oznaczenia na opakowaniach płytek nie sposób popełnić błędu, wybierając ceramiczne parkiety i ściany do mieszkań. Poza parametrami technologicznymi – ostatnia rada – zwracajmy uwagę na kaliber grupy płytek. Kaliber, zwany też wymiarem produkcyjnym, to rzeczywista wielkość płytki, która trafia w ręce klienta. Wybierajmy więc te opakowania, które oznaczone są identycznym kalibrem – podsumowuje Marcin Balicki z Kuchinox.
