27 grudzień, 2008 | Kategoria: Budowa i prawo, Finanse i formalności
Formalnymi podstawami umożliwiającymi opisanie rozmiarów budynku są:
* Polska Norma PN–ISO 9836 pt. “Właściwości użytkowe w budownictwie”. Norma dotyczy określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych.
* Niezwykle istotną nowość, wprowadziło Rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316).
* Rozporządzenie ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dn. 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz.140).
- Co to jest powierzchnia zabudowy?
Powierzchnia zabudowy budynku to powierzchnia terenu zajęta przez budynek w stanie wykończonym. Powierzchnia zabudowy jest wyznaczona przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi budynku na powierzchnię terenu. Do powierzchni zabudowy nie wlicza się:
- powierzchni obiektów budowlanych ani ich części nie wystających ponad powierzchnię terenu;
- powierzchni elementów drugorzędnych, np. schodów zewnętrznych, daszków, markiz, występów dachowych, oświetlenia zewnętrznego;
- powierzchni zajmowanej przez wydzielone obiekty pomocnicze (np. szklarnie, altany).
Obrazowo mówiąc – powierzchnia zabudowy: definicja oznacza, że jest to powierzchnia jaką zajmuje budynek na działce.
(Powierzchnia zabudowy)
- Co to jest powierzchnia netto?
Powierzchnia netto – powierzchnię pomieszczeń mierzy się na poziomie podłogi w świetle wykończonych przegród pionowych (tzn. w świetle tynków i cokołów). Norma ta nie przewiduje żadnej redukcji wielkości pomieszczeń o zmiennej wysokości, co oznacza, że powierzchnia każdego pomieszczenia będzie odpowiadała powierzchni jego podłogi.
- Co to jest powierzchnia użytkowa?
Powierzchnia użytkowa domu – jest to część powierzchni kondygnacji netto, która odpowiada celom i przeznaczeniu budynku. Powierzchnia użytkowa klasyfikowana jest zgodnie z celem i przeznaczeniem budynku, dla którego jest ona wznoszona. Dzieli się ją zwykle na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą. Klasyfikacja podstawowych i pomocniczych powierzchni użytkowych jest zależna od przeznaczenia budynku. Do powierzchni podstawowej w domu zalicza się pokoje, kuchnie, łazienki.
- Co to jest powierzchnia całkowita?
Powierzchnia całkowita budynku – jest to suma wszystkich kondygnacji nadziemnych i podziemnych, w tym również poddasza, tarasów, kondygnacji technicznych i magazynowych. Mierzy się ją na poziomie posadzki po obrysie zewnętrznym budynku (łącznie z grubością ścian) z uwzględnieniem tynków, okładzin i balustrad. Powierzchnia całkowita kondygnacji składa się z powierzchni kondygnacji netto i powierzchni zajętej przez konstrukcję.
Kubatura oznacza, w potocznym rozumieniu, “pojemność” lub “objętość” obiektu. W rozumieniu prawa budowlanego kubatura oznacza “objętość” budynku liczoną jako iloczyn powierzchni rzutu każdej kondygnacji, mierzonej po zewnętrznym obrysie ścian i wysokości danej kondygnacji. Należy jednak zaznaczyć, że obliczanie kubatur jest w rzeczywistości dość skomplikowane i aby przeprowadzać je właściwie konieczne jest dokładne zapoznanie się z normą PN–ISO 9836.
A.C.
Źródło: Strych Pełen Pomysłów
Kategorie: Budowa i prawo, Finanse i formalności
Tagi: co to jest powierzchnia zabudowy, powierzchnia, powierzchnia całkowita, powierzchnia całkowita budynku, powierzchnia użytkowa, powierzchnia użytkowa domu, powierzchnia zabudowy, powierzchnia zabudowy budynku, powierzchnia zabudowy definicja
