12 sierpnia, 2009 | Kategoria: Budowa i remont, Izolacje, Ściany i stropy
Wilgoć występuje we wszystkich materiałach budowlanych, w kilku postaciach:
- chemicznie związana, w postaci krystalicznych związków uwodnionych (hydratów),
- fizyko-chemicznie związana ze strukturą wewnętrzną materiału (osmotyczna i adsorpcyjna),
- fizyko-mechanicznie zalegająca w kapilarach i porach, na skutek działania sił napięcia powierzchniowego i lepkości.
Dla potrzeb technicznych pomija się dwie pierwsze postacie wilgoci.
Powoduje one szereg niekorzystnych zjawisk:
- w materiałach pochodzenia roślinnego wzrost wilgoci jest przyczyną korozji biologicznej,
- w materiałach pochodzenia mineralnego wykraplanie się wilgoci i zamarzanie powodują zmiany jej objętości, co prowadzi do destrukcji przy każdym przechodzeniu temperatury ciała przez 0°C,
- w materiałach pochodzenia mineralnego każdorazowe zawilgocenie w wysychanie, poprzez skurcz i pęcznienie niszczą ich strukturę.
Wilgoć w postaci pary wodnej znajduje się w powietrzu zawsze. Jej zawartość w powietrzu jest tym większa, im wyższa jest jego temperatura oraz wilgotność względna. Stan ten reguluje ciśnienie cząstkowe pary wodnej w powietrzu. Jeżeli ciśnienie to wewnątrz budynku będzie wyższe niż na zewnątrz (takie warunki panują zimą), będzie zachodzić ruch wilgoci (dyfuzja pary wodnej) przez przegrodę w kierunku na zewnątrz.
Podczas projektowania przegrody budowlanej należy stosować zasadę: poszczególne warstwy należy tak dobierać, aby ich opór dyfuzyjny w stosunku do pary wodnej był coraz mniejszy, w kierunku najczęstszego ruchu, tj. w stronę zewnętrzną.
Wyniki obliczeń cieplno-wilgotnościowych przedstawione w formie graficznej dla murów wykonanych w technologii SILKA:
rozkład ciśnień pary wodnej w przegrodzie (skala rzeczywista)
rozkład ciśnień pary wodnej w przegrodzie (skala rzeczywista)
Krzywe linii ciśnień: cząstkowego i nasycenia pary wodnej przecinają się, dając strefę kondensacji pary wodnej. Punkt w którym dwie krzywe przecinają się znajduje się tzw. punkt rosy.
W murze dwuwarstwowym na zawilgocenie narażona jest warstwa tynku elewacyjnego. Warstwa ta powinna się charakteryzować niskim oporem dyfuzyjnym i jednocześnie dużą odpornością na mróz.
W murze warstwowym (z warstwą cegły elewacyjnej) aby przeciwdziałać nadmiernemu zawilgoceniu muru stosuje się wentylowaną pustkę powietrzną. Pustka powietrzna wentylowana jest za pomocą kratek umieszczanych w pierwszej (przy cokole) oraz ostatniej (przy okapie) warstwie cegieł elewacyjnych.
mur z kratką wentylacyjną
Kategorie: Budowa i remont, Izolacje, Ściany i stropy
Tagi: cegły, wilgoć, wnętrz
