19 lipca, 2009 | Kategoria: Budowa i remont, Ściany i stropy
Stropodach wentylowany (często nazywamy “zimnym dachem”) składa się z dwóch warstw nośnych – górnej i dolnej – z pustką łączącą się z powietrzem zewnętrznym.
Kolejność warstw w dachu (od dolnej do górnej) jest zwykle następująca:
- konstrukcja nośna (warstwa dolna),
- paroizolacja,
- warstwa ocieplająca,
- warstwa powietrza (wentylacyjna),
- dach właściwy (warstwa górna),
- warstwa pokryciowa – uszczelniająca
Celem wentylacji w dwuwarstwowym dachu jest, oprócz odprowadzenia ciepła w lecie, przede wszystkim odprowadzenie wilgoci defundującej przez dolną warstwę dachu. Również możliwe jest w niektórych przypadkach wysychanie wilgotnego drewna. Ponieważ przepływ termiczny powietrza nie ulega dowolnemu zwiększeniu, żąda się (DIN 4108) zachowania oprócz określonych minimalnych przekrojów warstwy powietrznej i otworów wentylacyjnych również minimalnych wartości tzw. ekwiwalentnych przekrojów ze względu na dyfuzję (określonych wartości współczynnika sd ).
Dach płaski
Podczas gdy przy ciężkiej konstrukcji warstwy dolnej dachu spełnia ona oprócz funkcji ochronnej (tj. izolacji cieplnej i przeciwdźwiękowej oraz przeciw skroplinom pary wodnej) także funkcję nośną (np. warstwa dolna w postaci stropu żelbetowego), to w przypadku stropów lekkich konstrukcja nośna znajduje się pomiędzy górną i dolną warstwą izolacyjną (np. w postaci krokwi lub dźwigarów).
Górny dach właściwy wykonuje się zwykle jako lekką konstrukcję, ponieważ z zasady ma on jedynie zadanie ochrony przed opadami i bezpiecznego odprowadzenia wody opadowej. Powinien on mieć ewentualnie ochronę z góry w postaci warstwy żwiru grubości 5 cm.
Zdolność wentylowania dachów płaskich zależy, podobnie jak w ocieplonych dachach stromych, od intensywności przepływu powietrza pomiędzy obydwiemia warstwami. Należy przy tym uwzględnić to, że termiczny ciąg powietrza w dachach płaskich jest wskutek mniejszej różnicy wysokości wyraźnie gorszy niż w dachach stromych. A więc gdy wysokość warstwy powietrza może być zredukowana do 5 cm, to powinna ze względu na niedokładności wykonawstwa wynosić co najmniej 10 cm.
Jeżeli przepływu nie ma, lub jest on bardzo mały, to warstwa powietrza działa jako dodatkowa izolacja termiczna. W wyniku tego skropliny, powstające na dolnej powierzchni warstwy górnej, opadają w postaci kropli na warstwę ocieplającą warstwy dolnej.
Warstwy leżące poniżej pustki powietrznej muszą mieć dyfuzyjną ekwiwalentną grubość warstwy powietrza sd co najmniej 10 m. Sumaryczna powierzchnia otworów wentylacyjnych przestrzeni międzydachowej musi wynosić co najmniej 2%o rzutu poziomego powierzchni dachu; ta minimalna wartość nie powinna być w żadnym przypadku zmniejszona lecz raczej zwiększona. Jeżeli warunki te nie są spełnione, należy przeprowadzić obliczeniowe sprawdzenie możliwości wystąpienia skroplin w wyniku dyfuzji pary wodnej.
Wskazówka praktyczna
- Projektując i wykonując dachy wentylowane należy zachować następujące kryteria:
- Grubość warstwy izolacyjnej cieplnej powinna wynosić co najmniej 18 cm (IR = 0,040 W/[mK]).
- Materiały izolacji cieplnej winny być układane szczelnie, najlepiej dwuwarstwowo z przesunięciem styków w celu uniknięcia mostków cieplnych.
- Dolna warstwa powinna wykazywać dyfuzyjną ekwiwalentną grubość warstwy powietrza, wynoszącą co najmniej 10 m, jeżeli mają miejsce warunki klimatyczne, podane w DIN 4108
- Warstwa powietrza pomiędzy warstwami stropu w najniekorzystniejszym miejscu powinna wynosić co najmniej 10 cm.
- Nie może być wymiany powietrza między mieszkaniem a przestrzenią międzydachową.
- Nachylenie dachu winno wynosić co najmniej 3 %.
- Pokrycia dachu powinno mieć jak najmniej przebić. Każde z nich stanowi miejsce słabe.
Autor: Wilfried Zapke
Kategorie: Budowa i remont, Ściany i stropy
Tagi: dach, dach płaski, dachy, izolacja, izolacja termiczna, nachylenie dachu, strop, stropodach, stropodach niewentylowany, stropodach pełny, stropodach wentylowany, stropy, wentylacji, wentylacyjnych, wnętrz, wody opadowe
