Start Arrow Budowa domuArrow Mity na temat ociepleń

Mity na temat ociepleń

MIT 1

Styropian – w przeciwieństwie do wełny – nie gwarantuje bezpieczeństwa pożarowego.

Z pozoru sprawa wydaje się prosta. Wełna mineralna, to nic innego jak włókna szklane lub bazaltowe, a zatem można rzec – materiał niepalny. Jego temperatura topnienia wynosi około 1200 – 1500 stopni Celsjusza, czyli niemal tyle, ile potrzeba aby stopić żelazo (1535 °C). Dla porównania płyta styropianowa, topi się i pali w temperaturze już ok. 250 – 350 °C. Czy to bezpieczne?

dreamstimesmall_1126319_1.jpgZ punktu widzenia ociepleń ścian zewnętrznych budynków – tak. Styropian stosowany w budownictwie do tego właśnie celu jest materiałem samogasnącym i wraz pozostałymi komponentami układu ociepleniowego traktowany jest jako tzw. układ  nierozprzestrzeniający ognia (NRO). Oznacza to, iż pali się pod wpływem ognia, lecz po odjęciu płomienia gaśnie i nie zapala się ponownie – a więc nie rozprzestrzenia ognia. Innymi słowy – jeśli usuniemy źródło ognia, styropian przestanie się palić. Nie zapala się również pod wpływem iskry czy niedopałka papierosa, a jedynie kurczy.

Krajowe przepisy budowlane zezwalają na użycie termoizolacyjnych płyt styropianowych do ocieplania ścian zewnętrznych budynków o wysokości do 25 metrów nad poziomem gruntu. W obiektach wielokondygnacyjnych wyższych niż 25 metrów oraz w domach drewnianych – ze względu na zwiększone zagrożenie pożarowe, zalecane jest natomiast stosowanie wełny mineralnej. Stosowanie płyt styropianowych do ocieplania ścian zewnętrznych budynków murowanych, nie przekraczających określonej stosownymi przepisami wysokości, jest bezpieczne pożarowo.

MIT 2

Stosując tę samą masę tynkarską można uzyskać strukturę „baranka” lub „kornika”

Panuje przekonanie, iż faktura tynku – np. popularny „baranek” lub „kornik” – zależy wyłącznie od użytego przy pracy narzędzia. Nie jest to w pełni zgodne z prawdą. Tynk o fakturze drapanej („baranek”) uzyskuje się w przypadku stosowania masy tynkarskiej z dużą ilością kruszywa o jednakowej grubości i kształcie (kruszywo łamane). Z kolei struktura rowkowa („kornik”) to co prawda niewielki udział jednolitych ziaren (kruszywo o okrągłym kształcie), ale o większej średnicy, które w trakcie zacierania toczy się i „rzeźbi” w materiale tynkarskim specyficzne rowki, nadające elewacji wygląd „kornika”.  Osiągnięcie wybranej przez nas faktury tynku przy użyciu nieodpowiednio dobranego materiału, jest praktycznie niemożliwe. Efekt końcowy pozostawiać może wiele do życzenia – niezależnie od rodzaju użytych narzędzi.

MIT 3

Ściana jednowarstwowa jest zawsze lepsza od wielowarstwowej

Jednowarstwowe ściany wzniesione z cegieł bądź betonu komórkowego to z pewnością oszczędność dla inwestora. Zastosowanie zaprawy ciepłochronnej, poprawia właściwości termoizolacyjne zbudowanej w ten sposób przegrody. Jej paroprzepuszczalność nie jest ograniczona przez warstwę docieplenia – dzięki czemu nagromadzona w murach wilgoć może swobodnie odparować. Czy oznacza to, iż ściany jednowarstwowe są zawsze lepsze od wielowarstwowych (ocieplonych zewnętrznie)?

Otóż nie. Wielowarstwowość ma bowiem kilka poważnych zalet. Po pierwsze, przykrywający warstwę ocieplenia (styropian lub wełnę mineralną) tynk strukturalny, stanowi skuteczną ochronę muru przed negatywnym wpływem warunków atmosferycznych (mróz, wilgoć, etc.).

Po drugie, komfort termiczny w prawidłowo ocieplonym budynku jest wyższy ze względu na wysoki opór cieplny materiału izolacyjnego, kilkakrotnie przewyższający opór cieplny jednowarstwowej ściany konstrukcyjnej – co jednoznacznie przekłada się również – w późniejszym okresie – na niższe koszty ogrzewania budynku.

Po trzecie, wybór technologii warstwowej umożliwia zastosowanie dowolnego materiału w budowie warstwy nośnej ścian (ma ona spełniać wyłącznie wymagania wytrzymałościowe), a także swobodne kształtowanie faktury i kolorystyki elewacji.

Wreszcie – paroprzepuszczalność niektórych dostępnych na rynku systemów ociepleń, jest równa paroprzepuszczalności jednowarstwowego muru z cegły ceramicznej, a nawet niższa (np. wełna mineralna, dyfuzyjne perforowane płyty styropianowe). Takie systemy są droższe, pozwalają jednak skutecznie ocieplić dom bez podnoszenia ryzyka zawilgocenia ścian.

Autor: inPlus

Dodane przez: martah

martah
Dodaj komentarz
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
Witaj gościu
z

Zobacz, co na ten temat czytali nasi DOMownicy

Obejrzyj galerię zdjęć Pokój dziecka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Polecane Produkty

Obejrzyj zdjęcia domowników