Start Arrow WnętrzaArrow Pralki – jak wybrać?

Pralki – jak wybrać?

Pralka może być ładowana od góry, od przodu lub może stanowić element zabudowy kuchni czy łazienki. Wszystko zależy od tego, ile mamy miejsca na jej posadowienie.

Podstawowe kryteria wyboru pralki

  • (Wymiary pralki)

    (Wymiary pralki ładowanej od frontu)

    Sposób załadunku. Do wyboru mamy pralki ładowane od góry oraz pralki ładowane od frontu. Pralki ładowane od góry są z reguły mniejsze niż pralki ładowane od frontu, ale często ich parametry są tylko nieznacznie słabsze. Należy określić ilość dostępnego miejsca (z uwzględnieniem otwierania drzwiczek lub klapy), uwzględnić własne preferencje, a także porównać funkcje odpowiednich urządzeń obydwu typów.

  • Wymiary. W przypadku pralek ładowanych od góry dominuje jeden standard wymiarowy: szerokość 40-45 cm, głębokość 60 cm i wysokość ok. 85 cm. Pralki ładowane od frontu oferują szerokości 50 i 60 cm, i głębokości 50 (NORMAL), 40, a nawet 33 cm (SLIM). Należy dokładnie określić wymiary dostępnej przestrzeni, a także przewidywane zapotrzebowanie na wielkość jednorazowego prania (pojemność pralek jest związana z ich wymiarami).
  • Charakterystyka energetyczna. Zaliczają się do niej klasy efektywności energetycznej, efektywności prania i suszenia, a także poziom hałasu, zużycie wody i energii elektrycznej. W miarę możliwości należy wybrać jak najkorzystniejsze parametry.
  • Programy i funkcje. Większość pralek dostępnych na rynku posiada wyposażenie i funkcje, które można uznać za obecny standard w dziedzinie pralnictwa. W zależności od producenta i modelu, pralki mogą posiadać dodatkowe funkcje i programy specjalne. Należy wyważyć możliwości finansowe i zakładaną charakterystykę prania.

Rodzaje pralek

  • (Wymiary pralki ładowanej od góry)

    (Wymiary pralki ładowanej od góry)

    Pralki ładowane od frontu. Dostęp do bębna realizowany jest od frontu pralki, poprzez drzwi z wizjerem. Jest to największa i najpopularniejsza grupa pralek. Dzięki nieco większym rozmiarom, są w stanie pomieścić więcej niż pralki ładowane od góry. Są też stabilniejsze. Pralki ładowane od frontu oferują więcej funkcji dodatkowych i zapewniają większy komfort obsługi. Dużą zaletą jest ich różnorodność i bogata oferta dostępnych modeli.

  • Pralki ładowane od góry. Dostęp do bębna realizowany jest poprzez klapę, umieszczoną na górze pralki. Jest to cecha nadrzędna wszystkich urządzeń tego typu. Pralki ładowane od góry są nieco mniejsze od tych ładowanych od frontu, jednak oferują porównywalne funkcje i podstawowe parametry. Mimo odmiennej płaszczyzny obrotu, bęben jest tak zamontowany i wyważony, że nie powoduje skakania i wibracji podczas wirowania. Największą zaletą pralek ładowanych od góry są ich kompaktowe wymiary i poręczność.
  • Pralki do zabudowy. Są to pralki ładowane od frontu, przystosowane do zabudowy w ciągu szafek kuchennych lub łazienkowych. Całe urządzenie jest schowane za otwieraną maskownicą. Dla pralek tego typu waga wsadu wynosi najczęściej 5 kg. Są to urządzenia mało popularne na polskim rynku, ze względu na małą popularność zintegrowanej zabudowy łazienkowej. Poza specyfiką montażu, pralki do zabudowy nie różnią się od pralek wolnostojących.

Oznaczenia

  • Ładowność. Jest to jeden z ważniejszych parametrów pralki. Oznacza maksymalną wagę wsadu (suchego prania), którą pralka może wyprać w jednym cyklu. Ładowność wyrażana jest w kilogramach (kg) i może wynosić od 3,5 kg do nawet 9 kg. Im większa ładowność, tym większy bęben pralki i możliwości prania (możliwe jest bezproblemowe pranie np. ręczników, kołder).
  • klasy energetyczneKlasy energetyczne. W związku z dyrektywą Unii Europejskiej nr 94/2/E, pralki są klasyfikowane wg klas efektywności energetycznej, podobnie jak lodówki, czy zmywarki. Skala efektywności energetycznej obejmuje 8 klas, od A+ do G, i obrazuje wydajność urządzenia pod kątem zużycia energii i wody. Największą efektywność oznacza się literą A+, najmniejszą – literą G. Im klasa energetyczna wyższa, tym lepiej. Znakomita większość dostępnych na rynku pralek mieści się w klasie A. Coraz więcej jest też super oszczędnych urządzeń, oznaczonych symbolem A+.
  • Klasy prania. Dyrektywa Unii Europejskiej nr 94/2/E wprowadza również podział i oznaczenie pralek wg skuteczności prania. Podziału dokonano na podstawie przemysłowych testów cyklu prania wełny w temperaturze 60°C. Skala efektywności prania obejmuje 7 klas, od A do G. Im klasa efektywności prania wyższa, tym trudniejsze i większe zabrudzenia pralka jest w stanie usunąć. Zdecydowana większość dostępnych na rynku pralek mieści się w klasie A.
  • Klasy suszenia. Jest to trzeci parametr klasyfikacji pralek, wprowadzony przez dyrektywę Unii Europejskiej nr 94/2/E. Nazywany też sprawnością wirowania, oznacza zdolność pralki do wysuszenia prania podczas wirowania. Ten parametr nie zawsze jest podawany przez producentów, mimo że przekłada się bezpośrednio na wilgotność ubrań wyjmowanych z pralki po wirowaniu. Skala efektywności suszenia obejmuje 7 klas, od A do G. Im klasa suszenia wyższa, tym lepiej.
  • Obroty. Jest to jeden z ważniejszych parametrów pralki. Oznacza maksymalną prędkość obrotową bębna, jaką może osiągnąć pralka podczas wirowania. Obroty podawane są w ilości obrotów na minutę (obr. /min.). Im wyższe obroty wirowania, tym krótszy czas całego cyklu i bardziej suche pranie. Dostępne na rynku pralki oferują prędkości obrotowe od 600 obr./min. do nawet 2000 obr./min.
  • Poziom hałasu. Jest podawany w decybelach (dB) i ma bezpośredni związek z prędkością wirowania, podczas którego urządzenie pracuje najgłośniej. Z reguły droższe modele pralek posiadają lepsze wytłumienie bębna i silnika, i są bardziej ciche. Średnia głośność pralki w czasie cyklu prania wynosi ok. 55 dB. Podczas wirowania wartość ta wzrasta do ok. 70 dB.

Wyposażenie i funkcje

  • Standardy. Większość pralek dostępnych na rynku posiada wyposażenie i funkcje, które można uznać za obecny standard w dziedzinie pralnictwa. W zależności od producenta i modelu, pralki mogą posiadać dodatkowe funkcje i programy specjalne. Z reguły podnosi to ich cenę.
  • Pojemnik na detergenty. Służy do dostarczania proszków i płynów używanych w procesie prania. W pralkach ładowanych od frontu ma postać szufladki (wysuwanej lub obracanej) i znajduje się w przedniej ściance urządzenia. W pralkach ładowanych od góry pojemnik na detergenty jest umieszczony obok bębna lub w górnej klapie. Pojemnik najczęściej posiada kilka komór (min. 2), z których pobierany jest proszek. W bardziej zaawansowanych urządzeniach możliwe jest automatyczne dozowanie proszku do prania wstępnego i zasadniczego, płynu zmiękczającego czy odplamiacza.
  • pralki wolnostojaceFiltr. Jest to ważny element każdej pralki, filtrujący wodę odprowadzaną do kanalizacji. Najczęściej znajduje się pod klapką, widoczną w obudowie. Jego zadaniem jest wyłapanie drobnych przedmiotów, które pomyłkowo dostały się do pralki (monety, guziki itp.). Obecnie powszechnie stosuje się bezobsługowe filtry samoczyszczące. Starsze modele pralek posiadały filtr sitkowy, który wymagał czyszczenia nawet po jednym praniu. Niektóre modele pralek posiadają specjalny wężyk do spuszczania wody z filtra. Dzięki niemu woda nie wylewa się na podłogę, gdy filtr zostanie wyjęty.
  • Zabezpieczenia. Ich zadaniem jest ochrona przed zalaniem pomieszczenia. Zdecydowana większość pralek wyposażona jest w zabezpieczenie przeciwprzelewowe – pompa pralki uruchamia się automatycznie, gdy woda w zbiorniku osiągnie zbyt wysoki poziom. Standardem jest również mechaniczna blokada drzwi (lub pokrywy), uniemożliwiająca ich otwarcie przed wypompowaniem wody. Często spotykany jest też podciśnieniowy elektryczny zawór bezpieczeństwa. Jest on zamontowany na przewodzie doprowadzającym wodę do pralki i odcina dopływ w przypadku powstania nieszczelności. Podobnie działa elektryczny zawór pływakowy – odcina dopływ wody gdy jej poziom we wnętrzu pralki wzrasta ponad normę.
  • Programy. Zapewniają pranie różnych rodzajów tkanin w optymlanych dla nich warunkach. Dobór odpowiedniego programu jest podstawą efektywnego procesu prania. Każda pralka posiada min. 3 prgramy podstawowe: do bawełny, tkanin syntetycznych i tkanin mieszanych. Zależnie od producenta i modelu, pralki posiadają liczne programy specjalne, które w połączeniu z odpowiednim środkiem piorącym gwarantują doskonałe rezultaty prania. Najczęściej spotykane, to:

– Program normalny. Nazywany rónież programem podstawowym. Jest przewidziany do prania tkanin codziennego użytku (bawełna, dżins, połączenia różnych kolorów). Program normalny obejmuje standardowe pranie, płukanie oraz wirowanie. Temperatura 60°C nie spowoduje odbarwień czy farbowania tkanin. Bardzo często program podstawowy można ręcznie modyfikować (np. regulacja temperatury).

Program delikatny. Nazywany również praniem ręcznym, służy do delikatnego prania ubrań wełnianych, jedwabnych i wiskotycznych. Ponieważ pranie odbywa się w zwiekszonej ilości wody i wyższej temperaturze, wielkość wsadu powinna być mniejsza od maksymalnej. Specyfika tego programu polega na moczeniu tkanin w wodzie przy wolnych obrotach bębna. Temperatura prania nie przekracza 40°C. Niektóre modele pralek posiadają dodatkowe rozwiązania, zabezpieczające przed zniszczeniem ubrań – delikatne kołysanie się bębna lub jego szybkie obroty pozwalają na równomierne rozłożenie włókien.

– Program BIO. Specjalny program biologiczny służy do usuwania trudnych plam i zabrudzeń. Specjalna faza prania odbywa się w temperaturze 40°C. Jest to optymalna temperatura, w której enzymy detergentów usuwają zabrudzenia organiczne, takie jak resztki jedzenia, trawa, krew, pot. Po zakończeniu fazy enzymatycznej temperatura wody powraca do wartości przewidzianej programem. Faza enzymatyczna jest poprzedzona praniem wstępnym.

– Program ECO. Z reguły jest przeznaczony do prania ubrań lekko zabrudzonych. Temperatura prania jest obniżana z 90°C do 60°C. W ten sposób oszczędzana jest energia, potrzebna do pracy grzałki, ale program trwa dłużej niż gotowanie w 90°C.

Program MIX. Umożliwia bezpieczne pranie różnych tkanin o różnych kolorach. Temperatura programu nie przekracza 40°C, nie ma więc ryzyka odbarwień czy zafarbowania ubrań.

Program SPORT. Coraz więcej producentów stosuje w swoich pralkach program sportowy, służący do prania silnie zabrudzonej odzieży sportowej i butów. W początkowej fazie wykorzystywany jest program BIO (usunięcie zabrudzeń organicznych, takich jak pot czy ślady trawy). Wirowanie odbywa się ze zmniejszoną prędkością, co pozwala uniknąć obijania się butów czy sprzączek wewnątrz bębna. Niektórzy producenci oferują specjalne programy do prania odzieży wykonanej z materiałów oddychających i wodoodpornych (np. SIEMENS).

– Zwiększona ilość wody. Cały proces prania i płukania odbywa się w zwiększonej ilości wody. Program pozwala na dokładne usunięcie detergentów i jest szczególnie przydatny dla alergików i osób z małymi dziećmi. Sprawdza się również przy praniu ubrań delikatnych i tkanin syntetycznych.

– Program krótki. Skrócony cykl prania, zalecany do ubrań lekko zabrudzonych. Cały program trwa ok. 30 minut.

Regulacja obrotów. Jest to możliwość regulacji prędkości wirowania (płynnie lub skokowo) i dostosowania obrotów do rodzaju pranych tkanin. Szybsze obroty lepiej wysuszają pranie, ale powodują też więcej zagnieceń na ubraniach. Dodatkowo wirowanie można całkowicie wyłączyć.

1/2 wsadu. Pozwala na pranie ze zmniejszonym poborem wody i energii elektrycznej. Funkcja przydatna do prania ubrań, których ilość jest mniejsza niż pełna waga wsadu. Droższe modele pralek często wyposażone są w tzw. wagę wodną – ilość wody jest dobierana automatycznie na podstawie wagi załadowanych ubrań (np. HOOVER).

– Zatrzymanie wirowania. Funkcja ta umożliwia wyłączenie wirowania w dowolnym programie. Mokre pranie pozostanie zanurzone w wodzie z ostatniego płukania, co zapobiegnie powstaniu zagnieceń. Przed wyjęciem zawartości bębna konieczne jest odpompowanie wody (oddzielnym przyciskiem lub za pomocą programatora ). To rozwiązanie nazywane jest często systemem redukcji zagnieceń. Jego wadą jest konieczność dłuższego suszenia ubrań. Pralki

– Kontrola wyważenia. Przy rozpoczynaniu wirowania prędkość obrotowa bębna rośnie stopniowo, dzięki czemu tkaniny równomiernie rozkładają się na jego powierzchni. Dzięki tej funkcji pranie po odwirowaniu jest pozbawione zagnieceń. Często funkcja ta jest łączona z kontrolowanym wirowaniem przy jednoczesnym odpompowaniu wody. Rozwiązanie takie nazywane jest systemem zapobiegającym gnieceniu się tkanin.

– Dodatkowe płukanie. Funkcja dodatkowego płukania umożliwia płukanie tkanin, niezależnie od programu. Najczęściej jest uruchamiana oddzielnym przyciskiem, a w urządzeniach z elektronicznym sterowaniem ilość płukań dobierana jest automatycznie, na podstawie filtracji odpompowanej wody. Zalecane w przypadku tkanin delikatnych i syntetycznych.

– Zraszanie. Jest to zaawansowane namaczanie, które podobnie jak w żelazku, polega na zwilżaniu bielizny rozproszonymi strumieniami wody. Umożliwia to lepsze nawilżenie tkanin i równomierne rozprowadzenie detergentu. Szczególnie przydatne przy praniu ubrań silnie zabrudzonych.

Sterowanie

  • Programator. Jest to podstawowe urządzenie sterujące, zainstalowane w każdej pralce. Tańsze modele pralek posiadają programator manualny, najczęściej w formie pokrętła. Odpowiednio je przestawiając, można wybrać program prania, uruchomić wirowanie lub odpompować wodę. Dodatkowe przyciski najczęściej uruchamiają funkcję 1/2 wsadu oraz zwolnione wirowanie. Pozwalają też na ręczne ustawienie temperatury.
  • Automatyka wagowa. Bardziej zaawansowane modele pralek, oprócz funkcji 1/2 wsadu, posiadają tzw. automatykę wagową. Oznacza to, że automatycznie rozpoznają wagę załadowanego prania i dobierają odpowiednią ilość wody i środka piorącego. Dodatkowo pralki mogą być wyposażone w czujnik przepływu i zmętnienia wody, dbający o niezbędną ilość czystej wody w bębnie w czasie całego cyklu.
  • Sterowanie elektroniczne. Coraz więcej pralek dostępnych na rynku jest wyposażonych w sterowanie elektroniczne. Najczęściej jest ono połączone z wielofunkcyjnym wyświetlaczem LCD. Stwarza to zupełnie nowe możliwości, i czyni z pralek urządzenia prawie bezobsługowe. Pralki sterowane elektronicznie, wykorzystując automatykę wagową, pozwalają w pełni programować wszystkie parametry urządzenia. Oprócz precyzyjnych programów fabrycznych, możliwe jest stworzenie i zapamiętanie własnych programów, a nawet przypisanie im dowolnych nazw. Można zaprogramować dokładną datę i godzinę rozpoczęcia prania, a nawet skorzystać z porad wyświetlanych na ekranie LCD. Kwestią niedalekiej przyszłości jest możliwość rozpoznawania tkanin przez pralkę. Wadą takich urządzeń jest wyższa cena, jednak odzwierciedla ona zastosowanie najnowszych technologii.

Montaż

  • Wymiary. Standardowe wymiary pralek ładowanych od góry, to: szerokość 40-45 cm, głębokość 60 cm i wysokość ok. 85 cm. Należy pamiętać o pozostawieniu miejsca nad pralką (otwieranie pokrywy) – niemożliwe jest ustawienie pralki pod blatem. Trzeba również pamiętać o mniejszej stabilności i dokładnym wypoziomowaniu urządzenia (regulowane nóżki). W przypadku pralek ładowanych od frontu standardowe wymiary wynoszą: szerokość 50 lub 60 cm, głębokość ok. 60 cm i wysokość ok. 85 cm (NORMAL lub normalnogabarytowe). Dostępne są również kompaktowe pralki, o głębokości 50, 40 a nawet 33 cm (SLIM lub wąskogabarytowe). Pralki ładowane od frontu najczęściej mają jedną regulowaną nóżkę, przy pomocy której można wypoziomować urządzenie. Dopuszczalne odchylenie pralki od poziomu wynosi ok. 1°.
  • Zabudowa. Standard wymiarowy wśród pralek do zabudowy to wysokość 82 cm, szerokość 60 cm i głębokość ok. 54 cm. W przypadku pralek do zabudowy należy zwrócić uwagę na doprowadzenie wody i jej odpływ. Dobrze jest też sprawdzić możliwości otwierania maskownicy i samych drzwi pralki. Po zabudowaniu urządzenia wszelkie korekty ustawienia będą znacznie utrudnione. Pralki
  • Podłączenie. Oprócz wypoziomowania, należy zapewnić odpowiednią przerwę między pralką a podłogą, ścianą czy innymi urządzeniami (wibracje podczas wirowania). Wolna przestrzeń powinna wynosić ok. 10 cm z tyłu i po 2 cm po bokach. Konieczna jest bliskość gniazdka elektrycznego (obowiązkowo z bolcem uziemiającym) – do podłączenia pralki nie powinno się używać przedłużaczy, a przeciętna długość przewodu pralki to ok. 1,5 m. Nie wolno do tego samego gniazdka podłączać innych urządzeń – grozi to przeciążeniem. Przed podłączeniem do instalacji wodnej należy sprawdzić średnicę gwintu przy zaworze. Węże i złączki powinny być nowe, a zawór wyposażony w filtr siatkowy. Zaleca się instalację węża odprowadzającego nie wyżej niż 1 m od podłogi. W przypadku dwóch zaworów należy podłączyć je odpowiednio do ciepłej i zimnej wody, zgodnie z zaleceniami zawartymi w instrukcji.

Użytkowanie i konserwacja

  • Ciśnienie. Instalacja wodna, do której podłączona jest pralka, powinna posiadać ciśnienie od 30 kPa do 1000 kPa. W przypadku wyższego ciśnienia konieczna jest instalacja odpowiedniego reduktora. Zaleca się solidne przymocowanie końcówki węża odprowadzającego wodę (możliwość wybicia wody pod ciśnieniem). Zdolność odpływu wody do kanalizacji powinna wynosić min. 21 litrów na minutę.
  • Pierwsze pranie. Po podłączeniu pralki zaleca się wykonanie pierwszego prania bez wsadu (krótki program). Ma to na celu oczyszczenie przewodów z zanieczyszczeń powstałych w procesie produkcji (smary, środki chemiczne). Przy okazji sprawdzona zostanie szczelność połączeń wodnych i kanalizacyjnych.
  • Drzwiczki. Znakomita większość pralek jest wyposażona w blokadę drzwiczek lub pokrywy. Niemożliwe jest ich otwarcie w trakcie prania i 2 minuty po jego zakończeniu. Jeżeli po tym czasie drzwiczki nadal nie chcą się otworzyć, należy skontaktować się z serwisem (otwieranie siłowe może się skończyć wyłamaniem). Nie zaleca się pozostawiania otwartych drzwiczek – mogą one ulec przypadkowemu wyłamaniu. Gdy w mieszkaniu są zwierzęta lub małe dzieci, istnieje niebezpieczeństwo próby ich wejścia do bębna.
  • Przedmioty niebezpieczne. Nie wolno prać w pralce tkanin, które były czyszczone, nasączone lub poplamione substancjami łatwopalnymi (benzyna, rozpuszczalnik, nafta, wosk). Grozi to zapaleniem tkanin lub uszkodzeniem pralki. Szczególnie ostrożnie należy postępować z ubraniami zawierającymi elementy metalowe, zwłaszcza druty. Mogą one poważnie uszkodzić uszczelki i bęben pralki. Nie powinno się odwirowywać takich ubrań.
  • Czyszczenie. Do czyszczenia zęwnętrznych powłok pralki zaleca się użycie szmatki lub gąbki oraz ciepłej wody z łagodnym środkiem myjącym (np. płyn do mycia naczyń). Do mycia pralki nie wolno używać środków żrących i proszków, które mogą doprowadzić do trwałego uszkodzenia powierzchni. Bardzo ważne jest regularne wycieranie drzwiczek oraz uszczelek. Pozwala to na zachowanie ich pełnej szczelności. Pozostawienie otwartych drzwiczek bezpośrednio po praniu umożliwi wodzie odparowanie z uszczelek i bębna. Bardziej skomplikowane może okazać się czyszczenie zasobnika na proszek, w którym powstają osady z detergentów. Dużym ułatwieniem jest możliwość demontażu zasobnika i umycia go w ciepłej wodzie. Pomocna może okazać się stara szczoteczka do zębów. Po wyczyszczeniu zasobnika dobrze jest uruchomić program płukania, aby pozbyć się resztek detergentów.Flitry. W przypadku filtra doprowadzającego wodę konieczne jest jego czyszczenie (im gorsza jakość wody, tym częściej). Samoczyszczące filtry odprowadzające nie wymagają obsługi. Jeśli jednak zajdzie taka potrzeba, należy pamiętać o podstawieniu naczynia na wodę. Pokrywę filtra trzeba otwierać ostrożnie, aby nie uszkodzić powierzchni pralki (ryzyko korozji).
  • Odkamienianie. Aby pralka działała bezawaryjnie, konieczne jest okresowe odkamienianie urządzenia. Najlepsze efekty daje uruchomienie pustego cyklu prania (bez wsadu) w temperaturze 60 – 90°C, z zastosowaniem specjalnych środków odkamieniających. Nie nadają się do tego środki do odkamieniania czajników.
  • Środki piorące. Nowoczesne wieloskładnikowe środki piorące dostosowane są do specyfiki poszczególnych tkanin i różnych programów prania. Ze względu na ich różnorodność i szeroką paletę, przedstawiamy podział tylko na podstawowe kategorie:

– Uniwersalne środki piorące – środki o szerokim zastosowaniu. Nadają się do prania wszystkich odpornych na pranie tkanin, z wyjątkiem wełny, jedwabiu naturalnego, włókien sztucznych octanowych, włókiem elastycznych (Lycra, Elasthan). Do tej grupy środków zaliczają się tzw. proszki do prania białego i większość proszków do prania kolorowego.

– Specjalne środki piorące – stosuje się je do prania takich tkanin, jak firany czy kolorowa bielizna. Dzięki zastosowaniu specjalnych składników (np. PVP), uniemożliwiają odbarwanie i farbowanie różnokolorowych materiałów. Do tej grupy środków zaliczają się tzw. proszki do prania kolorowego.

Środki do tkanin delikatnych – występują w formie proszków i płynów i działają w temperaturze do 40°C. Służą do prania delikatnych tkanin, nieodpornych alkalicznie, mi.in. wełny i jedwabiu naturalnego.

Płynne środki piorące – nie zawierają chemicznych wybielaczy i parametrami są zbliżone do proszków specjalnych i do prania delikatnych tkanin. Występują w formie zagęszczonych płynów lub żelów. Szczególnie polecane do usuwania tłustych zabrudzeń.

– Płyny do płukania – dodawane do programu płukania, zmiękczają tkaniny i nadają im przyjemny zapach. Zapobiegają również elektryzowaniu się ubrań.

– Środki do zmiękczania wody – dodawane do wszystkich środków piorących, są również dostępne oddzielnie. Dodatkowo zmiękczają szczególnie twardą wodę, neutralizując ładunki elektryczne gromadzące się na tkaninach. Pozwala to na pełne wniknięcie aktywnych cząsteczek piorących.

  • Silniki. Są najważniejszym elementem każdej pralki. Wyróżniamy trzy typy silników:

indukcyjne jednofazowe – tzw. silniki klatkowe. Są bardzo ciche, jednak osiągają małą prędkość w czasie wirowania (ok. 800 obr./min.).

uniwersalne komutatorowe – osiągają duże prędkości wirowania (do 1800 obr./min.), jednak są głośniejsze niż silniki indukcyjne. Zasilane prądem zmiennym. Rozpędzaniu się bębna towarzyszy charakterystyczny świst.

indukcyjne ze sterowaniem elektronicznym – łączą zalety silników indukcyjnych i komutatorowych. Są dostępne w droższych modelach pralek.

  • (Bęben pralki ładowanej od frontu)

    (Bęben pralki ładowanej od frontu)

    Bęben i obudowa. Obudowa pralki najczęściej wykonana jest z blachy ocynkowanej i pokryta kilkoma warstwami lakieru (zabezpieczenie antykorozyjne). Coraz częściej producneci stosują elementy z tworzyw sztucznych. Bębny pralek wykonuje się ze stali nierdzewnej. W środku bębna znajdują się specjalne płetwy, które przemieszczają zawartość. Powierzchnia bębna jest pokryta małymi otworami, przez które wpływa i wypływa woda. Zbiornik, w którym montowany jest bęben, najczęściej wykonany jest z bardzo trwałego tworzywa sztucznego (np. durapopu), odpornego na wstrząsy, korozję i wysokie temperatury.

  • NORMAL czy SLIM? Pralki wąskogabarytowe, mimo mniejszych wymiarów zewnętrznych, oferują zbliżone parametry jak pralki normalnogabarytowe. Posiadają to samo bogactwo funkcji i programów, a różnice w wielkości wsadu wynoszą ok. 0,5 kg. Pralkę typu SLIM można o wiele łatwiej ustawić i wkomponować w pomieszczenie. Są zatem doskonałym rozwiązaniem w małych mieszkaniach i łazienkach.

Dodane przez: martah

martah
Dodaj komentarz
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
2
Witaj gościu
z

Zobacz, co na ten temat czytali nasi DOMownicy

Obejrzyj galerię zdjęć Łazienka

Komentarze

Najnowsze komentarze

Daga Odpowiedz 2017-10-06 11:38:23

Ja mam pralkę Indesit i był to jeden z moich najlepszych zakupów. Nie sprawia mi żadnych problemów i jestem z niej tak zadowolona, jak nikt. Kupiłam ją dzięki stronie homebook.pl/produkty/pralki i tym bardziej jestem zadowolona bo jej cena była bardzo atrakcyjna. Zrobiłam naprawdę dobry zakup.

Gość Dom.pl Odpowiedz 2012-04-10 07:18:05

A czy można podłączyć odpływ pralki z odpływem umywalki? Mam jeden odpływ w łazience i zastanawiam się, czy da się coś takiego osiągnąć, a jeśli tak to jakie musiałbym zakupić złączki, kolanka, itp.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Polecane Produkty