Start Arrow OgródArrowMała architektura, taras i ogród zimowyArrow Z czego budować ogród zimowy?

Z czego budować ogród zimowy?

Konstrukcja

konstrukcja1.jpg

Konstrukcja ogrodu zimowego oprócz obciążenia własnego musi przenieść również obciążenie wiatrem i śniegiem. Najczęściej spotykanym materiałem stosowanym do wykonania konstrukcji ogrodów zimowych jest drewno. Jest jedynym naturalnym materiałem konstrukcyjnym.

Żaden inny materiał nie ma w sobie tyle ciepła i przyjaznego promieniowania. Stosowane jest głównie w postaci drewna klejonego tzw. klejonki najczęściej z drewna świerkowego. Jednak zastosowanie drewna wymaga stałej konserwacji i pielęgnacji, nawet jeśli wykorzystuje się trwałe, wysokowartościowe gatunki. Do zastosowania w ogrodach zimowych nadaje się drewno dobrze tolerujące duże wahania temperatur, nierozszerzające się i niekurczące. Drewno nie musi być poddawane zabiegom termoizolacyjnym, gdyż słabo przewodzi ciepło. Niestety, grube przekroje elementów drewnianych decydują o masywności konstrukcji. Ich wadą jest ograniczenie światła i ciepła słonecznego docierającego do wnętrza. Dlatego tworzenie ażurowych konstrukcji z drewna jest w wypadku szklarni prawie niemożliwe. Nie poleca się również budowy dachów z litego drewna, gdyż przede wszystkim w narożnych połączeniach, które są wystawione na działanie skrajnych temperatur i wody, szybko występują nadmierne naprężenia i pojawiają się szczeliny, przez które przenika wilgoć.

konstrukcja2.jpg

Konstrukcje ogrodów zimowych wykonywane są również z aluminium, tworzyw sztucznych oraz stali, a także różnej kombinacji tych materiałów (również z drewnem).

Stal jest materiałem, który na początku XX wieku umożliwiał architektom i inżynierom urzeczywistnianie najśmielszych planów. Dawniej większość konstrukcji szklarni powstawała ze stali i żeliwa. Stal jest materiałem wytrzymałym mechanicznie, jednak łatwo ulega korozji i wymaga stałej konserwacji. Stalowa konstrukcja jest ciężka i istnieje potrzeba zastosowania wyjątkowo wytrzymałego fundamentu. Jej wadą jest również mała izolacyjność cieplna. W przydomowych ogrodach zimowych jest stosowana rzadko.

Tworzywa sztuczne należą do najnowszych materiałów. Są łatwe w konserwacji, odporne na korozję, jednak mają ograniczoną sztywność. To, jak w przypadku drewna, wpływa na masywność konstrukcji i ograniczanie światła. Konstrukcje z profili PCV powinny być wspierane innymi, bardziej wytrzymałymi materiałami, co powoduje powstawanie silnych naprężeń, a w konsekwencji tworzenie się nieszczelności. Łatwo też tracą nadany kolor i szarzeją. Dlatego jest to materiał bardzo niechętnie stosowany do konstrukcji ogrodów zimowych.

konstrukcja3.jpg

Aluminium jest materiałem lekkim, łatwym w montażu i konserwacji. Jest również odporne na korozję, dlatego też stosowane jest najczęściej w ogrodach zimowych, we wnętrzu których występuje duża wilgotność powietrza, np. w palmiarniach. Poza tym, dzięki łatwości lakierowania (proszkowo) i stosowania innych powłok (anodowanie) możliwe jest uzyskanie szerokiej palety kolorów. Profile aluminiowe można dość łatwo kształtować i dzięki temu udaje się uzyskać konstrukcje samonośne o dość skomplikowanych bryłach. Większość producentów zwykle produkuje profile termoizolacyjne.

Jednym z najpopularniejszych systemów wykorzystujących profile aluminiowe jest system FLANDRIA. W tym systemie ogrodów zimowych możliwe jest uzyskanie dużej różnorodności kształtów i form: od prostych, jednospadowych do skomplikowanych o wielokątnej podstawie i wielospadowym dachu. Wysoka jakość rozwiązań technicznych pozwala na wykorzystanie profili aluminiowych na przykład na pokrycia basenów, świetliki w centrach handlowych, oranżerie. Dużą zaleta jest możliwość zastosowania dwu-, trzy-, lub czteroskrzydłowych drzwi przesuwnych, pozwalających na uzyskanie dużych powierzchni otwarcia.

Podstawowym elementem części dachowej ogrodu zimowego są krokwie o prostym lub stylizowanym kształcie, z rowkami pozwalającymi na mocowanie zasłon przeciwsłonecznych lub oświetlenia. Stosuje się krokwie o różnych przekrojach w zależności od wymaganej nośności, która uwarunkowana jest rodzajem wypełnień oraz rozmiarami werandy. Uzyskanie dużych rozpiętości dachu możliwe jest dzięki zastosowaniu profili wzmacniających wprowadzanych do krokwi. Do łączenia dwóch połaci dachu stosowane są belki koszowe, utworzone z dwóch profili połączonych specjalnym profilem przegubowym.

konstrukcja4.jpg

System zapewnia odprowadzanie wody spływającej z dachu do rynny poziomej (o prostym lub stylizowanym kształcie) a następnie przez filtr PCV do rynny pionowej. Ewentualne infiltracje wody np. przez śruby zbierane są do specjalnych profili znajdujących się wewnątrz krokwi i przez nie odprowadzane są do rynny.

Szczelność dachu zapewniona jest przy pomocy uszczelek EPDM (podwójne uszczelnienie przy rynnie, uszczelki przy kalenicy i przy murze, w połączeniu krokiew-wypełnienie-pokrywa krokwi, uszczelki zakrywające śruby w profilach dachowych).

System FLANDRIA zawiera całą gamę elementów pozwalających na nadanie konstrukcji nowoczesnego lub tradycyjnego wyglądu. Należą do nich elementy ozdobne mocowane na kalenicy, na końcach lub pod rynna, elementy maskujące zakończenia i łączenia profili.

W profile wbudowane są przegrody termiczne z materiałów syntetycznych. Dzięki nim możliwe jest zapewnienie wysokiej izolacyjności pomieszczenia i co za tym idzie zmniejszenie strat energii czyli kosztów ogrzewania oraz uniknięcie kondensacji pary wodnej. Przegroda termiczna polepsza także izolacyjność akustyczną pomieszczenia.

W ostatnich czasach w ogrodach zimowych do budowy wsporników, krokwi i płatwi stosuje się kompozycje drewna klejonego z aluminium. Ze względu na właściwości obu materiałów jest najbardziej optymalne rozwiązanie z wszelkich możliwych.

konstrukcja5.jpg

Aby zapewnić szczelność połączeń konstrukcji ogrodu zimowego najlepiej jest zastosować jedno z dostępnych na rynku rozwiązań systemowych. Systemy takie zawierają prócz profili aluminiowych; szereg uszczelek, wkrętów, izolatorów, podkładek, mas uszczelniających itp. Jednym z takich gotowych rozwiązań jest system Lara niemieckiej firmy GUTMANN. Lara przeznaczona jest do montażu i szklenia ogrodów zimowych, szklanych dachów i słupowo-ryglowych konstrukcji fasadowych. System wykorzystywany jest głównie w konstrukcjach aluminiowo-drewnianych jako okładziny do drewna. Natomiast wszelkie obciążenia konstrukcyjne, w tym również wiatrem i śniegiem, przenoszą profile drewniane. W skład systemu wchodzą 2 lub 3 profile aluminiowe (w zależności od tego czy bazą jest drewno czy też profil aluminiowy) oraz dwa rodzaje uszczelek: wewnętrzna i zewnętrzna. Jako łączniki stosowane są wkręty i blachowkręty ze stali nierdzewnej.

konstrukcja6.jpg

Przykładowy montaż takiego systemu w uproszczeniu wygląda następująco: do profilu drewnianego przykręca się bazowy profil aluminiowy przycięty wcześniej na odpowiedni wymiar. Na profil zakładamy płaszcz uszczelki wewnętrznej i wstawiamy szybę. Przycinamy uszczelki zewnętrzne i wsuwamy je do grund-profilu. Tak przygotowany grund-profil mocujemy za pomocą blachowkrętów do profilu bazowego. Na zewnątrz wciskamy profil kryjący.

W systemie znajdują się również niektóre obróbki blacharskie oraz rynny tak bardzo pomocne przy wykończeniu dachów. Cały system został w czytelny sposób opisany i zilustrowany w katalogu firmy Gutmann. Oprócz opisów rysunków profili, uszczelek itp. zawiera on również gotowe rozwiązania techniczne, bardzo pomocne w fazie projektowania, produkcji i montażu ogrodu zimowego.

Wadą tego systemu jest, podobnie jak przy konstrukcjach z drewna, konieczność okresowej konserwacji i pielęgnacji profili drewnianych.

Oszklenie

konstrukcja7.jpg

Kolejnym aspektem mającym wpływ na funkcjonalność i wygląd naszego ogrodu zimowego jest rodzaj zastosowanego szkła. Jego jakość decyduje o ilości pozyskiwanego światła dziennego i słonecznego, o skuteczności ochrony termicznej oraz o estetyce ogrodu zimowego.

Upowszechnienie się przeszklonych konstrukcji budowlanych stało się możliwe dzięki postępowi technologicznemu w produkcji szkła. Pojawienie się oszkleń wielofunkcyjnych pozwala na wykonywanie przegród szklanych o właściwościach często lepszych od przegród z materiałów tradycyjnych. Rodzaj szkła dobierany jest zależnie od przeznaczenia ogrodu zimowego. Jeśli ogród zimowy ma pełnić funkcję jedynie szklarni uprawowej, do wykonania powłoki szklanej może wystarczyć oszklenie typu float (k=5,7 W/(m2K), g=87%). W tym wypadku pomieszczenie to ulega szybkiemu wychłodzeniu, równocześnie na powierzchniach może występować roszenie szyb.

Ponieważ konstrukcja ogrodów zimowych ma większe wymagania niż konstrukcja zwykłej szklarni, najczęściej (ze względu na cenę) na jej powłoki szklane stosuje się standardowe szkło izolacyjne: k=3 W/(m2K), g=75%.

konstrukcja8.jpg

Aby jednak powłoki szklane mogły spełniać swoją podstawową rolę w pozyskiwaniu energii słonecznej, muszą być wykonane ze szkła jasnego niebarwionego, posiadającego duży współczynnik przewodności energii słonecznej n. Jednocześnie muszą chronić przed stratami ciepła, dlatego wymagają szkła o małym współczynniku przenikania ciepła k. Takie wymagania spełnia szkło termoizolacyjne. Jakość i własności takiego szkła zależą od producenta, ale współczynniki zawierają się w granicach: k=1,1 – 1,8 W (m2K), g=50 – 70%.

W szczególnych przypadkach można zastosować szkło termoizolacyjne o podwyższonej izolacyjności o bardzo niskim współczynniku przewodności cieplnej k=0,7 W/(m2K). Jednak w jego stosowaniu należy się wykazać pewną wstrzemięźliwością, ponieważ jak można się spodziewać, materiał ten ma niską całkowitą przepuszczalność energii słonecznej g=48%.

Poza właściwościami energetycznymi szkło powinno spełniać podstawowe warunki bezpieczeństwa wynikające z obciążenia śniegiem, gradem, obciążeń mechanicznych oraz parcia i ssania wiatru. Czynniki te mają istotny wpływ na konstrukcję ogrodu w przypadku połaci o niewielkim kącie nachylenia. Przeszklone połacie dachowe wymagają zastosowania szkła bezpiecznego. Szkło bezpieczne hartowane jednowarstwowe oraz szkło bezpieczne bezodpryskowe wielowarstwowe stanowią uzupełnienie szkła termoizolacyjnego i nie wpływają na zmianę wartości współczynników k i g.

konstrukcja9.jpg

Powłoki ogrodów zimowych mogą być wykonane również z przezroczystych tworzyw sztucznych, które dostępne są w postaci żebrowanych płyt (Karbolux, Vivak-UV). Płyty te uzyskiwane są z mas plastycznych, głównie żywic akrylowych oraz PCV. Są lekkie i sprężyste. Dają się łatwo formować w dowolne kształty. Mają też dobry współczynnik przepuszczalności światła (92%) i współczynnik przewodności cieplnej. Jednak ich największą wadą jest to, że są miękkie i łatwo ulegają zarysowaniu, tracąc równocześnie swą przezroczystość. Zatem na ograniczone ich stosowanie wpływa dużo mniejsza trwałość w porównaniu z trwałością szkła.

Posadzki i podłogi

konstrukcja10.jpg

Posadzka w ogrodzie zimowym, jako element funkcjonalny, a zarazem optyczny, ma szczególne znaczenie. Jej forma, typ i struktura maże zdecydować o tym, że pomieszczenie będzie wydawało się przytulne, duże, małe, jasne lub ciemne. Oczywiście najlepiej byłoby wyłożyć posadzkę materiałem naturalnym, np. kamieniem, cegłą, terakotą, gresem lub drewnem. Warto również pamiętać o tym, aby podłoga w następnym pomieszczeniu była taka sama. Dzięki temu ogród zimowy będzie efektownym przejściem między częścią mieszkalną domu a tarasem.

Kamień sztuczny.

Płyty z kamienia sztucznego, podobnie jak betonowe, kamienne i ceramiczne oraz surowe cegły, są bardzo trwałe i sprawiają wrażenie gładkich. Obecnie dostępne są tanie płyty o różnych wymiarach i barwach.

konstrukcja11.jpg

Klinkier.

W zależności od sposobu produkcji płytki klinkierowe mają barwę od brązowej do czerwonej, grubość 1,5-3 cm i bardzo mocno wygładzoną powierzchnię. Są odporne, twarde oraz łatwe w utrzymaniu czystości i dlatego chetnie się je wykorzystuje do krycia posadzek również w mieszkaniach. Chropowate płytki klinkierowe są bardzie zróznicowane kolorystycznie i nadają się do wnętrz rustykalnych.

Kamień naturalny.

Odznacza się dużą trwałością, jednak jest znacznie droższy od kamienia sztucznego. Ponieważ płytki nie są zupełnie gładkie, powinny być dobrze łączone, aby utworzyły zwarta powierzchnię. Plamy, również z wody, muszą być natychmiast usuwane, gdyż substancje płynne szybko wnikają w strukturę posadzki i są bardzo trudne do usunięcia.

Terakota.

Podobnie jak cegła jest produkowana z gliny i ma porowatą fakturę. O jej wyjątkowym uroku decydują ciepłe, przytłumione, często nierównomiernie rozłożone barwy.

konstrukcja12.jpg Płytki terakotowe produkowane są w różnych kształtach, dzięki czemu można stworzyć posadzkę o mozaikowym wyglądzie.

Drewno.

W intensywnie wykorzystywanych pomieszczeniach można zamiast parkietu ułożyć drewniany bruk. Tworzy się go z prostopadłościennej kostki o grubości 3-8 cm. Kostkę układa się tak, aby był widoczny przekrój czołowy drewna. Drewno powinno być oszlifowane i zaimpregnowane woskiem lub polakierowne. Najczęściej stosuje się takie gatunki, jak: sosna, modrzew, świerk i dąb. Zaletą bruku drewnianego jest dobra izolacja termiczna i tłumienie odgłosów kroków. Wadą natomiast jest konieczność wykonywania licznych zabiegów pielęgnacyjnych.

Na podst. mat. Gutman, Reynaers, Saint-Gobain Glass, „Ogrody Zimowe”

Dodane przez: martah

martah
Dodaj komentarz
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
2
Witaj gościu
z

Zobacz, co na ten temat czytali nasi DOMownicy

Obejrzyj galerię zdjęć Łazienka

Komentarze

Najnowsze komentarze

Deski kompozytowe Odpowiedz 2017-12-15 11:38:43

Bardzo ciekawe porady, polecamy jeszcze deski kompozytowe na posadzkę.

Bart Odpowiedz 2015-09-10 14:49:55

Najbardziej podobają mi się właśnie ogrody zimowe wykonane z drewna. Przykładowo te z Gracja.cieszyn.pl Moi znajomi kiedyś zamawiali u nich ogród, mówili, że jest przy nim trochę pracy, ale generalnie bardzo sobie chwalili.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Polecane Produkty

Witaj gościu
z

Zainteresują Cię te tematy: ogród

Obejrzyj zdjęcia domowników